Σας έχει τύχει ποτέ να σκέφτεστε μια ωραία ιδέα να κάνετε όνειρα και να κολλάτε στον φόβο του αγνώστου? Σ’ αυτόν το κόμπο στο λαιμό που έρχεται όταν η φαντασία σας σταματήσει να καλπάζει σε καινούργια για εσάς σημεία του μυαλού .
Τι να’ναι εκείνο που οι άλλοι έχουν και εγώ και ο κάθε εγώ, όχι ? Τόλμη? Γνώση? Άγνοια κινδύνου? Συνήθεια? Χρήματα? Μεγαλύτερη ανεκτικότητα του κινδύνου?
Είμαι σε μια δουλειά , στην οποία η πρόβλεψη του μέλλοντος είναι το ζητούμενο, υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες , ίσως πιό πολλοί και απο τις τυχαίες πιθανότητες ενός λαχείου .
Σκέφτομαι κατα καιρούς διάφορα πράγματα , άλλοτε υλοποιήσιμα , άλλοτε όχι , ξέρετε που έχω καταλήξει ?
Σε ένα ρεφρέν και τρείς λέξεις ...
Σκέψου Σοβαρά και Τόλμησε, γιατί «μια ζωη την έχουμε» και στο κάτω κάτω , αν κάνεις κάπου λάθος , που θα κάνεις σίγουρα , γιατί δεν μπορείς να ελέγξεις όλους τους αστάθμητους παράγοντες , αν επάναπροσδιορίζεις την σκέψη σου θα βρείς τον σωστό δρόμο για το ονειρό σου.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου