Χριστούγεννα

Που να βάλω αυτό το κερί ? το δέντρο είναι καλά εδώ ? μμ καλό φαίνεται.. να πάρω καινούργια φωτάκια και μπάλλες ? λέω να αλλάξω χρώμα φέτος στα στολίδια του δέντρου.. και άλλα πολλά ..

Τα Χριστούγεννα έρχονται, η διαθεσή μας αλλάζει , γίνεται πιο ευχάριστη , τι ωραία που φαίνονται όλα με όμορφη διάθεση..
Τα χριστούγεννα, ο άγιος Βασίλης , τα παιχνίδια , τα μυρωδάτα γλύκα, οι βόλτες στα καταστήματα, το τζάκι , τα κεριά και οι ευχές απο πάνω του... Τα παραπάνω λεπτά στους φτωχούς , τα περισσότερα φιλιά μεταξύ μας , η γαλοπούλα με το θερμόμετρο, το κιτς δέντρο του αβραμόπουλου που μετακόμισε στο Αργος..

Τι όμορφα που θα ήταν να είχαμε πάντα τέτοια διαάθεση, να δίνουμε πιο πολύ απο ότι να παίρνουμε ..

Να μπαίνουμε σε στολισμένα σπίτια σαν επισκέπτες με χαμόγελο και φιλιά..
Να μπαίνουμε στο σπίτι κρυφά σαν μπαμπάδες και μαμάδες και να κρύβουμε τα δώρα στο τζάκι ή στη βεράντα για να μην τα βρούν τα παίδια πριν την ώρα που πρέπει ..
Να μπαίνουμε σπίτι και να μας περιμένουν αγαπημένοι καλεσμένοι ..

Πεπατάω στον δρόμο και βλέπω κατσουφιασμένους σκρούτζ και πουθενά έναν γελοίο χαμογελαστό ντόναλτ ακόμη..

Ας μην περιμένουμε την αλλάγη διάθεσης απο τους άλλους , ας αρχίσουμε εμείς , είναι για όλους δύσκολη εποχή.. αλλά με ένα χαμόγελο , ένα μικρό δώρο , μια ευχή , ένα χρόνια πολλά απο την καρδιά μας , μπορούμε να αλλάξουμε κάτι , κάτι...

Ας συγχωρήσουμε και ας προχωρήσουμε..
Ας δώσουμε ότι μπορούμε, ας αρκεστούμε σε ένα χαμόγελο , ένα φιλί...

Νεοναζί Εβραίοι και μη στο Ισραήλ...? !!

Αναδημοσιεύω ενα απίστευτο άρθρο που διάβασα σήμερα ... (δεν πίστευα ποτέ οτι θα διάβαζα κάτι τέτοιο...)

Ποινές κάθειρξης από ένα έως επτά έτη επέβαλε ισραηλινό δικαστήριο σε μια ομάδα οκτώ εφήβων 16 έως 19 ετών, οι οποίοι ανήκαν σε νεοναζιστική οργάνωση που προέβαινε σε επιθέσεις εναντίον ξένων εργαζομένων, υπερορθόδοξων Εβραίων και αστέγων, ενώ σχεδίαζε επιθέσεις εναντίον Αράβων.
Ο Ζβι Γκαρφίνκελ, πρόεδρος του περιφερειακού δικαστηρίου του Τελ Αβίβ, χαρακτήρισε «σοκαριστικές και φρικτές» τις πράξεις των εφήβων που διαπράχθηκαν στην διάρκεια ενός έτους.
Η συμμορία των οκτώ μεταναστών από τη Σοβιετική Ένωση αναρτούσε βιντεοκλίπ που εξυμνούσαν τον Αδόλφο Χίτλερ στο Διαδίκτυο. Ανάμεσα στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν οι έφηβοι ήταν η σύληση μιας συναγωγής, στην οποία ζωγράφισαν σβάστικες, και το ότι σχεδίαζαν να διοργανώσουν ένα μεταναθάτιο «πάρτι γενεθλίων» για τον Αδόλφο Χίτλερ.
Οι επιθέσεις τους, τις οποίες οι δράστες βιντεοσκοπούσαν, είχαν προκαλέσει σάλο στο Ισραήλ. Οι νεαροί συνελήφθησαν το 2007 και σε έρευνα στις κατοικίες τους είχαν βρεθεί ναζιστικές στολές, εικόνες του Αδόλφου Χίτλερ, όπλα και εκρηκτικά.
Σύμφωνα με την υπεράσπιση, οι δράστες αντιμετώπιζαν προβλήματα ένταξης στην κοινωνία, κάτι που όπως υποστήριξε τους ώθησε να ενταχθούν στη συμμορία. Επισήμανε ακόμη ότι ένας από τους εφήβους είναι εγγονός Εβραίων που επέζησαν του Ολοκαυτώματος.
Ο Γκαρφίνκελ ανέφερε ότι επέβαλε βαριές ποινές στους εφήβους εν μέρει για παραδειγματισμό των εφήβων στη χώρα.
Περίπου 1 εκατομμύριο άνθρωποι από τη Ρωσία και άλλες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες μετανάστευσαν στο Ισραήλ μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Πολλοί διακρίθηκαν στην πολιτική και την οικονομία, ενώ αρκετοί άλλοι αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες ένταξης, περιλαμβανομένων χιλιάδων που δεν θεωρούνται Εβραίοι από τις θρησκευτικές αρχές.

Οδός Ονείρων...

Γιατί οδός ονείρων ? Γιατί άκουγα κάποια ημέρα χθές , κάτι σαν μουσική με ποίημα μαζί απο τον μεγάλο Μ.Χατζιδάκη . Άκουγα βλέποντας πόσα κοινά , πόσο όμοια είναι η οδός ονείρων του καθενός μας , με την έξοδο που διαλέγουμε για να βγούμε απο το παρελθόν της ζωής μας πρός το μέλλον της ...Πόσο όμορφο , τέλειο θα ήταν να ακολούθούσαμε όλοι μας , την οδό ονείρων μας , πόσο δύσκολο το έχει κάνει η καθημερινότητα μας πολλές φορές ...Πόσο μετρημένοι θα είμασταν αν τα συνταιριάζαμε αυτά τα δύο σε ένα, πόσο ωραία γίνεται η στίγμη που νοιώθουμε τα όνειρα μας να γίνονται πραγματικότητα ...

Περιμένω με αγωνία τα όνειρα σας...

'Ένας τόνος"

Μετά απο ένα link στο you tube που έστειλε ο φίλος μου ο Γιώργος , είπα να παίξω λίγο με τις λέξεις ...

Ποτέ ! Τι περίεγη λέξη ... ! δεν την χρησιμοποιώ σχεδόν ποτέ , και όποτε την έχω ξεστομίσει έχει δημιουργήσει τέτοιο κλίμα που το έχω μετανιώσει πικρά.

Σίγουρα έχει περίεργη ενέργεια , και αν σκεφτείς σε ποιάς λέξης απάντηση έρχεται ... Πότε ? Ποτέ !
Ένας τόνος τίποτα άλλο ! Ένας μόνο ! που σε στέλνει στην αιωνιότητα...
Όποιος μπορέσει να τον τηρήσει είναι άξιος , αναλαμβάνει βάρη , βαρίδια , δικά του και ξένα ... Κρατάει υποσχέσεις που έγιναν κάποτε για πάντα , αλλά τελικά πραγματοποιήθηκαν στο ποτέ !
Το ποτέ είναι ένα σημείο στον κύκλο του μυαλού μας , είναι η αρχή και το τέλος των θέλω μας , των σκέψεών μας , των ονείρων μας ... Το λες μέσα σου ή και φωναχτά και ξεκινάς το ταξίδι των πράξεων , αν το ξεκινήσεις ποτέ ! Κάποιοι το παρατάνε στα μέσα της διαδρομής , άλλοι το αλλάζουν σε όποτε, μερικοί μόνο το λένε ...

Το ποτέ όμως τελειώνει κάποτε , κάνει ένα πανέμορφο κύκλο ζωής , και έρχεται αντιμέτωπο με το τέρμα, εκεί που το ποτέ γίνεται μια τελευταία ανάσα , και κόβει το νήμα, εκεί οι λέξεις τα πρόσωπα και οι πράξεις έρχονται αντιμέτωπες με τον δημιουργό τους , τις κρίνει , και γελάει ή κλαίει , γελάει λυπημένος ή κλαίει απο χαρά .

Δεν προσπαθώ να τετραγωνήσω τον κύκλο της ζωής μου , ξέρω οτι δεν γίνεται ! θέλω όμως τα σημάδια του ποτέ να με βγάλουν πάλι στο ποτέ , πλήρη και χαρούμενο, θέλω να μπορέσω τότε, να δω στα μάτια όλα τα πρόσωπα που το είπα ή το σκέφτηκα...

Θέλω να ξαναπώ ποτέ ...

Το Φίδι και το Αρνί...

Το ξανά άκουσα τις προάλλες και λόγω της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης παγκοσμίως με έβαλε σε σκέψεις...

Έχουμε ηγέτες με μυαλό αρνιού και συμπεριφορά φιδιού, ενω θα έπρεπε να είναι το αντίθετο ! Καλά κάτι μας είπες θα μου πείτε ... και δίκιο θα έχετε ! Ας προχωρήσω λοιπόν...
Είμαστε πολίτες με μυαλό αρνιού για να μην πω κότας , και συμπεριφορά φιδιού, τι σόϊ ηγέτες να θέλουμε? Τα προβληματά μας ? άπειρα νομίζουμε ... θα λυνόντουσαν όμως εύκολα αν σκεφτόμασταν λίγο πιο μακριά , λίγο πιο βαθειά ...
Ο πατέρας μου παλιά μου έδινε 5 δραχμές στην κυριολεξία και πήγαινα στον φούρνο απο κάτω απο την πολυκατοικία, χώρις να ξέρω να μετράω και έπαιρνα ψωμί , χωρίς να ξέρω απο ρέστα , το έπαιρνα έφευγα , όλα καλά ! Τώρα ? θα παίρναν και εμένα μαζί ...
Παλιά θυμάμε η μάνα μου μου έλεγε να είμαστε καλά παιδιά , να αγαπάμε το κόσμο , βέβαια δεν μας είχαν πεί οτι έπρεπε να είμαστε υποψιασμένοι , ούτε εκείνη ήταν τόσο , είναι νοικοκυρά βλέπεις !
Τώρα? δεν ξέρω πόσο πουτάνες θα γίνουν οι κόρες τους ... Αλλά πολλές μανάδες δεν είναι απλά οι ίδιες , θέλουν να μάθουν και στα παιδιά τους την πουτανιά . Και δεν μιλάω για την σεξουαλική διάσταση του όρου ...
Τώρα? Δαγκώνει ο ένας τον άλλο και του λέμε και μάγκας είσαι...
Τώρα? Οι τραπεζίτες έχουν γίνει πιο απατεώνες απο αυτούς που πάνε να ληστέψουν τα μαγαζάκια τους...
Τώρα? Οι πολιτικοί έχουν γίνει μαριονέτες στα χέρια του κεφαλαίου , τα τρώνε μαζί τους, τους πιάνουν παραιτούνται και μετά τους λέμε και ήρωες που παραιτήθηκαν... δηλαδή για να σε πουν σκατόψυχο βρωμιάρη και απατεώνα τι πρέπει να κάνεις?
Τώρα ? Όλοι εμείς ? γλύφουμε το κάθε ρεμάλι για να "επιβιώσουμε"

ΣΚΑΤΑ...
Εγώ τα έχω βρεί απο μικρός , είμαι φίδι με συμπεριφορά αρνιού , ελπίζω να υπάρχετε και άλλοι εκεί έξω, γιατί πλέον αισθάνομαι πολύ μόνος... Άσε που λέω να αρχίσω να δαγκώνω ...

Cart Postal ...

Μμμμ !! ξύπνησα ! Τι όμορφα που είναι έξω απο το παράθυρο! κοίτα θέα ... Χριστέ μου ! ήρθα πάλι ! είμαι στο παρισάκι , αααχχ τι όμορφη αίσθηση , μένω στο δωμάτιο 328 στο hotel costes , τέλειο ξενοδοχείο , θα πάω στον αίθριο χώρο του για πρωϊνό σήμερα , είναι 09:15 !

9:30- Μπαίνει απίστευτο φως στον χώρο του πρωϊνού, έχω πάρει ενα coffee americano και ενα κρόκ μαντάμ... θα τα απολαύσω διαβάζοντας μια εφημερίδα, και χαζεύοντας τα υπέροχα πόδια της γαλλιδούλας σερβιτόρας που περνάει...

11:00- Περπατάω στον ιππόδρομο χαζεύοντας το μπλέ τζαμί, τα περιστέρια πετάνε παντού τριγύρο , ακούω ήχους απο ιμάμιδες να καλούν σε λειτουργία , προσέγγισα την πύλη της Αγίας του Θεού Σοφίας, θυμάμε τα γέλια των φίλων μου , όταν τους έδειχνα το ξενοδοχείο στο πρώτο μου ταξίδι και προχωράω να μπώ ...
... Θεέ μου τι αίσθηση ! δεν το χωράει ο νούς ... σταμάτάει μόνη της η σκέψη και αφήνομαι...

13:00- Αυτό και αν είναι ... μαγική εικόνα , είμαι σε μια πόλη που δεν έχει δρόμους , έχει κανάλια ! με γόνδολες ! στην πλατεία san marco να τρώω κάτι και να πίνω coffee...
Τι όμορφο σημείο ! χαζεύω τον κόσμο που περνάει και μετά θα κάνω βόλτες μέχρι να κουραστώ στα στενά δρομάκια!

17:00- που είμαι? σε ένα κρεββάτι στο ξενοδοχείο να μου κάνουν μασσάζ... δεν υπάρχουν λόγια ! απλά τέλειο...

19:30- E! taxi ... beyoglou taxim please...

20:00- Κοίτα εδώ μες στην μέση η Ελληνική πρεσβεία, απίστευτο !" πρόσεχε περνάει το τράμ" ακούγεται απο δίπλα! κι άλλοι Έλληνες...
Θα κάτσω να φάω ένα παραδοσιακό τούρκικο κεμπάπ, έχω ρίξει πολύ δρόμο σήμερα !

23:00- Χαλαρώνω με ένα ποτό στο μπάρ του Χέμμινγουέϊ στο Ritz...

Αφήστε με ήσυχο, δεν γράφω άλλο , είναι τέλεια μέσα στο μυαλό μου...
Θέλετε να σας στείλω cart postal?

Ή καλύτερα περιγράψτε εσείς τα δικά σας ...

ΑΡΓΟΣΤΡΟΦΟΣ

Τρέχω, τρέχεις, τρέχει, τρέχουμε , τρέχετε , τρέχουν !! Έχετε τίποτα και τρέχετε τόσο ? θέλετε να τα προλάβετε όλα ? έχετε πολλά όνειρα ε? άλλοι έχουν περισσότερα ! πολλές δουλειές ? γιατί πολλά λεφτά αμφιβάλλω ! τρέχετε να προλάβετε το τραίνο? το πλοίο μήπως ? Α κατάλαβα θέλετε να πάτε διακοπές γι' αυτό ! Μα μόλλις τώρα γυρίσατε , ή κάνω λάθος ? Ή μήπως τρέχετε για να βγάλετε money money money, μπας και βγάλετε κανα mony μαζί? έ ναι καλά , αυτό λέω και εγώ να πάρετε αυτοκίνητο ήθελα να πώ ! και σπιτάκι αν το θέλετε γιατί όχι... πρέπει να τρέξετε όμως πιό πολύ !

Τρέξτε λίγο ακόμη θα χάσετε το τραπέζι στο club!! και μην αργήσετε γιατί θα βρείτε κίνηση στους δρόμους ! Το αμάξι σας θα φταίει μάλλον που δεν τα προλαβένετε όλα , πρέπει να τρέχει πιό πολύ ! ή μήπως όχι ... δεν μπορεί κάποιο λάθος κάνω ... Δεν είναι αυτή η ζωή μου , ή ζωή μας ...

Μόλλις γύρισα απο διακοπές ρε παιδιά ...

λυπηθείτε με...

Επέστρεψα...

Καλό ... ότι θέλει ο καθένας σας , καλοκάιρι , φθινόπωρο, χειμώνα, άνοιξη, επέστρεψα ...

Η υπόθεση STONEHEAD θα κατεύει για λίγες ημέρες και θα αναρτηθεί ξανά ολοκληρωμένη...

Να είμαστε όλοι καλά...

ΠΩΣ ΤΗΝ ΛΕΝΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΕΞΗ?

Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε ?
Ψάχνω να βρώ μια λέξη , μου κόλλησε το μυαλό πάλι , και δεν μου 'ρχετε με τίποτα στο νου !

Για να σας βοηθήσω και να βοηθήσω και εμένα να ξεκολλήσω θα σας γράψω κάποιες αράδες , μήπως και το βρούμε μάζι...
Συχνά οι φίλοι μου με κατηγορούν γ΄αυτό , γιατί ενώ δεν θα έπρεπε να το χω λόγω προφίλ ,ή status , το βγάζω !
Μόλις μου 'ρθε η συγκεκριμένη λέξη , αλλά προτείνω να συνεχίσουμε το παιχνιδάκι , αν παλι δεν θέλετε πάτε κατ΄ευθείαν στο τέλος του άρθρου! οκ? πάμε...

Όταν είμασταν παιδιά , με ερωτήσεις , ή όχι , ζητούσαμε πολλές φορές απο τους γονείς μας να πάρουν την απόφαση για μας ...... μπαμπά φοβάμαι λες να πέσω ? θα με κρατάς ? μην φύγεις!... μπορώ να πάω εκεί ? ...Δεν θα αργήσω!... θα είσαι απο κάτω να με βλέπεις ?... φοβάμαι να πάω, δεν θέλω...και πολλά άλλα τέτοια...

Όταν μπήκαμε στην εφηβεία , απλά θέλαμε να νοιώσουμε να ζήσουμε... να πάμε πιο κει... να δούμε πράγματα καινούργια ... Την συγκεκριμένη λέξη την νοιώθαμε έντονα με τα πρώτα ραντεβού ,τις κοπέλες που μας άρεσαν, την πρώτη φορά ... τις αλλάγες στο σώμα μας και άλλα πολλά... ωραία! ... νέα και προτόγνωρα για μας , υπήρχε σαν συναίσθημα αλλά η ένταση της νεοτητάς μας ήταν , είναι? τέτοια , που λίγο της δίναμε σημασία ...

Στο πανεπιστήμιο, την νιώθαμε λίγο πρίν μπούμε μέσα στην αίθουσα για να γράψουμε , λίγο πριν βρεθούμε face to face με τον καθηγητή για να δώσουμε προφορικά ...Λίγο πρίν βγούν οι βαθμοί μας στους πίνακες , στο ισόγειο της νομικής , ή αλλού...

Στις πρώτες επαγγελματικές αναζητήσεις του καθενός μας , άλλο α... και α... , (πήγα να το πω!) θα με πάρουν ή όχι ? την θέλω αυτη την δουλειά ! μήπως δεν έχει αντίκρυσμα αυτό που σπούδασα ? Μήπως δεν είμαι καλός ?

Μεγαλώσαμε πλέον ... αυτή η λέξη, οι λέξεις, εξακολουθούν και μας ακολουθούν σε κάθε σημαντικό σταυροδρόμι της ζωής μας , είναι τόσο μέσα μας που ... βγαίνουν πρώτες απο όλα τα συναισθήματα ... Ώρες ώρες νομίζω , οτι αν δεν υπήρχαν αυτά δεν θα 'χε νόημα κανένα άλλο. Ότι βιώναμε θα ήταν light... !

Όσο γερνάμε θα γίνονται πιο έντονα , φαντάζομαι! θα ΄χει να αντιμετωπίσει ο καθένας μας τους βασικούς του φόβους , λογικό μου φένεται...

Υπάρχει κάτι όμως που δεν μου φένεται καθόλου λογικό ...
Ποιό είναι αυτό ?
Δεν είναι άσχημα συναισθήματα κανένα απο τα δύο , είναι super , ναι μιλάω για την ανασφάλεια και το άγχος, και ότι άλλο έρχεται μαζί τους ... μας μεγαλώνουν ... μεγαλώνουν μαζί μας ... αλλάζουν και αυτά απο εμάς , με εμάς .

Δεω θέλω απλά να μεγαλώσω και να αλλάξω γιατί το κάνουν όλοι οι άλλοι !
Θέλω και το κάνω... να κρατήσω κάτι όσα μπόρω απο κάθε εποχή μου ... να τα εξελίξω ή να τα κρατήσω έτσι ανέπαφα , γιατί έτσι θα πρέπει ...

Την στοργή και την αγάπη της οικογένειας
Την ένταση της νιότης ,
Τον Έρωτα
Την ανάγκη για εξερεύνηση ,
Τον καθημερινό επάναπροσδιορισμό του είναι μου,
Την δύναμη των συναισθηματων ,
Το... "Δεν υπάρχουν όρια" της νιότης

Σε όλα αυτά υπάρχει άγχος και ανασφάλεια , αυτά μας έδωσαν δύναμη , μας φέραν ώς εδώ και αυτά θα νιώθουμε στα καινούργια που έρχονται , οπότε τα δέχομαι , και όταν τα νιώθω μπορεί και να σας φαίνονται ... δεν με πειράζει ...

ΠΟΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ?

1ο πρόσωπο .ΑΑΑ! Είναι πολύ όμορφα εδώ ! σούπερ ! κοίτα το μπάνιο, χωρίζεται με γυαλί απο το υπόλοιπο δωμάτιο ! κ οι γρύλιες ! πολύ καλό ! μ ΄αρέσει ! υπέροχη θέα ! πόσο κοστίζει ? ΤΟΣΟ !

2ο πρόσωπο Ελάτε να σας δείξω και τα άλλα , μόλις τα ανακαινίσαμε, ολοκληρωτικά!

3ο πρόσωπο (Σκέφτεται – που και που) όχου με έχει φάει η βαρεμάρα ! το πιο ωραίο σημείο είναι αυτό με τις λεμονιές που περνούσαμε , όταν ερχόμασταν ! να χαθείς εκεί μέσα , να αράξεις σε ένα σεντόνι πάνω και να μην μιλάς για ώρες !

2ο πρόσωπο Εδώ πάμε στα πιό ακριβά έχουν πισίνα σάουνα 80 ατόμων μπάνιο , (για να βλέπεις με τους κολλήτους μπάλα απο την τηλεορασή του ) μόνο ΤΟΣΟ !

3Ο πρόσωπο (Σκέφτεται – Πάλι !) Παρτουζοδωμάτιο κανονικό !

4ο πρόσωπο ΠΩ ΠΩ κοίτα πισίνα ! στενοχωριέμαι ! απιστευτό δωμάτιο !

5ο πρόσωπο Αλαλό !

Μετά απο κάποιες ώρες ...
Στο σαλόνι του σπιτιού ενός απο τους παραπάνω :

Πρωταγωνιστές με τον Στ. Θεοδωράκη ... Κ εσύ μαρία σου αρέσει εδώ ? ναι την έχει φτιάξει τέλεια
Την παράγκα ο άνδρας μου μου αρέσει πολύ ! έχουμε άνεση , καθαριότητα , ησυχία , και κάποιες ανέσεις ! το βράδυ όταν έρχετε κοιτάμε μάζι τα σήριαλ ή τα show στην τηλεόραση , του τραγουδάω που και πού !
Καλά και απο βροχή , υγρασία ?
Δεν περνάει έχει βάλει πάνω απο το ελενίτ μουσαμάδες ! δεν περναει τίποτα ...



Γλυκια ζωήηηηηη.... απο το βράδυ ως το πρωϊ .... τραλαλαλά τραλαλαλά ..... λά λά !!!!!

Όλοι μας την επιθυμούμε , φτωχοί , πλούσιοι , είρωνες , άνδρες γυναίκες ! ΟΛΟΙ !
Ο καθένας με τα όνειρα του , στο μυαλό του την πλάθει , την ελπίζει , την επιθυμεί ! στα δωμάτια του μυαλού του, στα δωμάτια που μπαινοβγαίνει ανοιγοκλείνοντας πόρτες , βρίσκοντας διαφορετικές εκδοχές του χαρακτήρα του , μέρα με την ημέρα , ανακαλύπτοντας νέες ανάγκες και θέλω , νέους φίλους , φίλες , βλέποντας ξεχασμένους κόσμους , νέους προορισμούς απο τα παράθυρα...

Φοβέρα συναισθήματα , άλλες φορές περίεργα , άλλες γλυκά !

Το δωμάτιο που μου αρέσει περισσότερο είναι το επόμενο άγνωστο κενό δωμάτιο στο μυαλό μου , και περιμένω πώς και πώς να το γεμίσω με νέα όνειρα ...

# (Είμαστε όντως ναυτικός λαός ! όπου γης και πατρίς! )

ΤΑΞΙΔΕΨΤΕΕΕΕΕ...

Sex in the city...

Sex, sexy, horny, kinky, sm… Εδώ και καιρό, ερεθίσματα που μας ανεβάζουν την σεξουαλική libido, υπάρχουν όπου σταθείς και όπου βρεθείς !

Στην Ελλάδα του σήμερα, πολλά έχουν αλλάξει στο θέμα αυτό, οι έλληνες πίσω απο τις κλειστές πόρτες των σπιτιών τους , πειραματίζονται , αλλάζουν συνήθειες , δοκιμάζουν ... Η σεξουαλική αυστηρότητα απο την επίσημη θρησκεία μας , ήταν και είναι κάτι που μας καταπίεζε, άλλους πολύ άλλους λίγο , κια τώρα ανοίξαμε τις πόρτες τρέχοντας ...
Τρέχουμε σ ένα παιγνίδι , αφήνοντας όμως άλλους να ξεκινήσουν πρώτοι , και εμείς αν μπορούμε να τρέχουμε ντυμένοι με αόρατα ρούχα! Βλέπεις ψιλοντρεπόμαστε ακόμη ... Είμαστε sexy ντυνόμαστε sexy, νοιώθουμε έτσι, θέλουμε “tabasko” αλλά δεν το ομολογούμε κιόλας !

Γύρω μας , κάθε μέρα φτιαχνόμαστε με ωρέες σεξυ παρουσίες , άλλοι γυναίκες , άλλοι άνδρες άλλοι και τα δύο , νίώθουμε πολλές φορές ότι εν δυνάμη μπορούμε να τους έχουμε όλους , ντυνόμαστε και γουστάρουμε την αύρα που βγάζουμε , φτιάχνουμε το σώμα μας και νοιώθουμε άδωνις ή αφροδίτες ! ΟΚ καλά κάνουμε ! Το sex υπάρχει δεν μπορούμε να το αποφύγουμε και δεν θέλουμε... γουστάρουμε !

Όμως ...

Σ'αυτή την διαδικασία προσέγγισης 2 ανθρώπων , το sex είναι η κινητήριος δύναμη , μία κινητήριος δύναμη , η άλλη που πήγε ? χάθηκε? Δεν υπήρχε ποτέ? Ψέμα ήταν για τους φοιτητές ?
Δεν νομίζω ! υπάρχει και αγάπη και έρωτας , γιατί υπάρχει καρδιά και ψυχή !
Καλό το καλοκαίρι , και το τώρα δεν θέλω δεσμεύσεις και άλλα τέτοια αλλά άμα σου κτυπήσει την πόρτα , τι κάνεις του λές σόρρυ φίλε φτέρωτα, πάθος ή όπως σε λένε δε γουστάρω σήμερα έλα αύριο ή μετά το καλοκαίρι?

Οι άνθρωποι είναι ζώα και τα ζώα δεν διαχειρίζονται τα ένστικτα τους ...
Οι άνθρωποι είναι άνθρωποι και έκτός απο ένστικτά έχουν και ψυχή τη οποία μπόρουν να την διαχειριστούν!

Πάρτε όποιο απο τα 2 θέλετε εγώ κρατάω και τα 2 ...

"Διακοπές Ρεύματος"

Φέτος με έχει πιάσει κάτι με τις καλοκαιρινές διακοπές ! Δε γουστάρω καθόλου όμως ... Θέλω να ξεκουραστώ σωματικά δε λέω ... αλλά ...

Θα αλλάξει τίποτα? Θα γεμίσω μπαταρίες ? για πόσο? Για κανα μήνα ? θα πηδήξω ? ε και ? θα κάνω μπάνιο ? θα μαυρίσω ? δε θέλω ! πολύ εφήμερα μου ακούγονται όλα αυτά , και δεν είμαι σε φάση ...

Άλλα πράγματα επιθυμώ , σε άλλα θελω να δώσω βάρος , ξενερώνω με πολλά πλέον , και με πολλούς ... Είμαι γιούχου , έτσι φαίνομαι , νομίζετε ! εσείς είστε δήθεν όμως ! Όταν περνάω καλά περνάω καλά και φαίνεται ... Σας εμπιστεύομαι εύκολα δε θα αλλάξει αυτό , σας αγάπώ και το δείχνω ... με ενοχλείται και το δείχνω ...

Διακοπές που έχουν καταντήσει συνήθεια , για χαρακτήρες που δεν αλλάζουν τα στραβά τους παρα μόνο για 15 το πολύ μέρες ... Ωραία φάση μπράβο σας ! γυναίκες και άνδρες ! αντί να κάνετε την χαρά μέρος της καθημερινότητας σας την κάνετε έκπληξη στον εαυτό σας για 15 μέρες ! Ωραία σκατά !

Δεν είμαι χαρούμενος , αλλά το προσπαθώ , δε θέλω διακοπές για να νοιώσω έτσι , δε θέλω να νοιώσω έτσι έκει , θέλω να νοίωθω έτσι παντού και δεν κάνω εκπτώσεις , ανεβάζω τις τιμές και όποιος γουστάρει ...

Να πάτε διακοπές, να πάμε διακοπές, να πάω διακοπές ... αλλά ξέρετε τι ? το μυαλό μας και τον χαρακτήρα μας , και μερικοί να τον στείλουν και να μην ξαναγυρίσει ... να αγοράσουν καινούργιο , μπας και δούν άσπρη μέρα !
Κάντε διακοπές στο «ρεύμα» σας , κόψτε τις χαλασμένες συνδέσει ς και πάρτε νέες ... Αϊντε!

Ζωγραφική...

Μέχρι το πανεπιστήμιο δεν είχα ιδέα περί ζωγραφικής και τέχνης γενικότερα... Εκεί ένας καθηγητής μου ο κος Μεταξάς μου άνοιξε κάπως τα μάτια! Ήρθε και ο bro έπειτα και με έβαλε για τα καλά στο νόημα!
Η ζωγραφική ή καλύτερα η φυσική έλξη του ανθρώπου να εκφραστεί μέσα απο ενα κομμάτι χαρτί ύφασμα πέτρα κλπ. υπάρχει ανέκαθεν. Στις ημέρες μας όμως, όπως και σε κάθε περίοδο υπάρχουν πρωτοπόροι ζωγράφοι και άλλοι όχι τόσο ! Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει κάποιους σε πρώτους και μη? Τι κάνει τα έργα κάποιον ενδιαφέροντα και αξιοσημείωτα και άλλων όχι ? Δεν με ενδιαφέρει τo marketing δεν μιλάω για αυτό...
Γίνεται μια εικόνα φτιαγμένη, μια μουγκή εικόνα να μας μιλήσει τόσο δυνατά που να την ακούσουμε? Μπορεί να μας ψιθυρίσει μυστικά και να τα καταλάβουμε ? μπορεί να μας θυμήσει μελωδίες ? να μας γνωρίσει νέα χρώματα και εικόνες που δεν τα έχουμε φανταστεί μέχρι τότε?
Μέχρι ποιό βαθμό μπορούν να συμβούν όλα αυτά ? Στον ίδιο βαθμό με την λογοτεχνία ? την ποιήση ? την μουσική?

Η αφηγηματική αυτοτέλεια ενός έργου εξαρτάται απο τα όρια του δημιουργού του, απο τις σκέψεις του απο το πόσο άρτια έχουν ταιριάξει -στην διαδρομή: ερεθίσματα, νόηση, σκέψη, ιδέα, υλοποίηση της, τελείωση της - οι εικόνες , οι σκέψεις , οι λέξεις , και τα χρώματα, πάνω σε αυτό .
Ο βασικός μου προβληματισμός είναι εαν μπορεί ο ζωγράφος και η ζωγραφική, να μας πάει πιο μπροστά την σκέψη πέρα απο τα απλά και τα καθημερινά? ή για αυτό χρειάζεται η λογοτεχνία ή εν πάσι περιπτώση η γραφή?
Νομίζω πως μπορεί ...! Πολλές φορές η σκέψη τρέχει πιο γρήγορα απο τις λέξεις , η μουσική και οι εικόνες τρέχου μαζι με το φως και τον αέρα , μας διαπερνούν και μας αφήνουν κάτι... Κάτι απροσδιόριστο με λέξεις κάτι όμορφο ! Εκεί πρέπει ο ικανός, στη σκέψη, ζωγράφος να επέμβει ... να πιάσει την σκέψη του και μέσα απο καθορισμένα ή ακαθόριστα πλαίσια και χρώματα , να την εντυπώση στον καμβά , να δημιουργήσει μια νέα γλώσσα . Να φτιάξει ένα "ιδεόγραμμα" που θα του θυμίζει, τουλάχιστον σε αυτόν , την αίσθηση που είχε, τις σκέψεις του , για να μην χαθούν στη λήθη ...

Πόσα μπορεί να μας πεί ένας ζωγραφικός πίνακας ?

Όσα εμείς μπορούμε να αφουγκραστούμε , όσα είμαστε ικανοί να καταλάβουμε, όσα θέλουμε...

Σιωπή! .... Μιλάει η Μουσική!!!!!

Δεν γράφω άλλο απλά ακούω αυτά και ταξιδεύω, γουστάρω, εκνευρίζομαι, θυμάμαι, ... ... ... σε φίλους και έρωτες!

http://www.youtube.com/watch?v=xucEYwxyk4w&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=NbNpdmppG4I&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=Yz4l8iXZC4o&feature=related

Αφιερωμένο στο Σίμο , στους γονείς μου, στους Γιώργους μου, στους φίλους μου, ... και στην Τίγρη μου...

Αισθήσεις...

Ooo ... τι ώρα είναι? θα χάσουμε την ημέρα πάλι! πήγε δώδεκα κιόλας ? Δεν πειράζει με τέτοια θέα δίπλα μου... θεέ μου... ζώ το όνειρο... !

Το παντζούρι της μπαλκονόπορτας ήταν ελάχιστα ανοικτό αλλά φαινόταν θάλασσα, και το σώμα της !, ήταν ξαπλωμένη δίπλα μου , γυμνή, στα πλάγια, χωρίς σεντόνι με την πλάτη και τους τέλειους μηρούς της προς τα εμένα! Σκέφτηκα στην αρχή να μην την ξυπνήσω να χαζέψω την εικόνα της, τι όμορφη που είναι όταν κοιμάται... ανασηκώνομαι λίγο και στέκομαι απο πάνω της , χαζεύω τα μάτια της και τα μαλλιά της, σγουρά υπέροχα! Το στήθος της έτσι όπως το λούζει ο ήλιος μοναδικό.

Πήρα ένα μαντήλι και άρχισα να την χαϊδεύω παντού, στην πλάτη , στα πόδια , στο τελίωμα τους , λίγο πριν την μέση της... σαν να το ένιωσε λίγο... σταμάτησα, γυρνάω το μαντήλι γύρω απο τα μάτια της και το δένω ελαφρά... με κατάλαβε!

Είσαι πολύ σέξυ έτσι όπως έχεις ξαπλώσει γυμνή στο κρεββάτι μωρό μου , της λέω, και της ακουμπάω την γλώσσα μου στο λοβό του αυτιού της... τρέχω την γλώσσα μου στο λαιμό της γυρνάει , με το μαντήλι στα μάτια της , της αρέσει πόλυ ...

Ερχόμαστε πιό κοντά, ακομπάει τα στήθια της στο στέρνο μου, μμ τι ωραία αίσθηση! Ακουμπάω τα χείλια της και της βγάζω το μαντήλι , φιλιόμαστε ... έντονα... με πάθος... με πίανει απ τα μαλλιά , τα αφήνει , κατεβαίνω στα στήθια της , τα νοιώθω στο προσωπό μου , στα χείλια μου... Γίνεται το αντίστοιχο και απο εκείνη με αγγίζει στο στήθος ... τι όμορφη αίσθηση!

Έχουμε γίνει ένα πλέον αναποδογυρίζουμε μέσα στα σεντόνια , φιλιόμαστε παντού , νοιώθουμε ο ένας τον άλλο, αγγίζουμε κάθε σημείο μας, έρωτας, πάθος, ένταση ... Τέλεια...

Δεν είναι κάτι το πρωτάκουστο, σαν περιγραφή , το ξέρω ! Αλλά ο έρωτας όταν τον νοιώθεις, όποτε τον βιώνεις, όπως σου εκφράζεται είναι μοναδικός ...

Επέστρεφε αγαπημένη αίσθηση... Επέστρεφε και παίρνε με...

Χρόνος... Υγρός, Στέρεος, ή Αέριος ?

Εδώ και πάρα πολύ χρόνο, και μέχρι το τέλος του χρόνου μου, θα με απασχολεί το τι είναι ο χρόνος, και πόσο αυτός επειρεάζει τις αποφάσεις μας , τις σκέψεις μας, την ζωή μας ...

Ας αρχίσω λοιπόν...
Τι δημιουργεί στο μυαλό μας την αίσθηση του χρόνου? Η ημέρα, η νύκτα, η κούραση, η κίνηση, μια επέτειος, το ημερολόγιο, η γύρανση, το πρωινό άγχος για να φτάσουμε εγκαίρως στην δουλειά...
Αν ήμουν πέτρα και ένοιωθα θα ένοιωθα χρόνο? Όχι θα έλεγα ότι νοιώθω φθορά, τρίβομαι καθημερινά μαζί με άλλα στοιχεία στο περιβάλλον μου...
Τι μένει αναλίωτο στο χρόνο? ... ... ... Δεν βρίσκω κάτι... Τίποτα! Εκτός απο τα όρια του... Η αρχή και το τέλος του , η αρχή και το τέλος της ζωής! Η γέννηση και ο θάνατος...
Χωρίς ζωή δεν υπάρχει χρόνος, ο σωματικός θάνατος τον τελειώνει.
Τι στοιχείο ενέχει η ζωή που δημιουργεί χρόνο? Κίνηση θα έλεγα εύκολα... κίνηση και ιδέες, χωρίς κίνηση δεν υπάρχει χρόνος. Αυτή η πέτρα που δεν κουνιέται, δεν έχει χρόνο μεμονομένα...
Έτσι και οι άνθρωποι, ο χρόνος μας είναι διαφορετικός για τον καθένα μας , άλλοι γερνάμε πιο γρήγορα, άλλοι πιό αργά... Η καθημερινότητα, μας κάνει να χάνουμε τον χρόνο, μας βάζει σε ένα κοινωνικό χρονισμό, χωρίς νόημα πολλές φορές .
Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό όσο μπορεί ο καθένας , γιατι σε όλους μας υπάρχει ένα σημείο μέσα μας , που δέν κυριαρχεί ο κοινωνικός χρονισμός , αλλά ο δικός μας, όλοδικός μας χρόνος , χρονισμός , το μυαλό και η ψυχή μας (ναι παιδιά υπάρχει και ψυχή) . Όσο και αν επηρεάζονται αύτα απο εξωγενείς παράγοντες, προσπαθείστε να μην τα κάνετε Πέτρες σταθερές στο χρόνο...
Αφήστε τα υγρά ή αέρια.. αλλιώς θα σπάσουν...!

Οι πρίγκηπες που έγιναν Βασιλείς, και ο μουγκός δικαστής...

Τί έγινε τελικά στο βασίλειο των τριών αδελφών ?
Τα πράγματα πήγαν αρκετά καλά... Ο λαός αν και απο μέσα του δυστροπούσε, τελικά (δεν μπορούσε και αλλιώς) συνπορεύτηκε με την απόφαση των βασιλειάδων του... όλοι, ο ένας για τον άλλον που μισούσε έκανε και απο ένα καλό την εβδομάδα... και είδαν οτι έβγαιναν κερδισμένοι απο αυτή την ιστορία , ιδίως οι πιο μισητοί άνθρωποι της πόλης, αυτοί έπερναν τα πιο πολλά και χωρίς πλέον να χρειάζεται να σκαρφίζονται απατεωνιές για να εκπληρώσουν τα θέλω τους. Αυτή η ιστορία με τα δωράκια άρχισε να αλλάζει τους ανθρώπους του βασιλείου ... όλους! Έγιναν πιο μαλακοί ηρέμησαν, χαιρόντουσαν περισσότερο , γνώρισαν καλύτερα τους γύρω τους ! αυτούς που μισούσαν ! είδαν οτι δεν ήταν τελικά και τόσο κακοί άνθρωποι, πάνω κάτω σαν τους ίδιους ήταν... Άρεσε στον λαό πολύ αυτή η κατάσταση νιώθαν πιό ευτυχισμένοι...

Αλλά! ... ... ...

Υπήρχαν δύο προβλήματα που έπρεπε να λύσουν τώρα οι βασιλειάδες... το ένα ήταν μεταξυ τους , το άλλο δημιουργήθηκε απο την καθημερινότητα του λαού , απο την συνήθεια...
Ο μεγαλύτερος απο τους τρεις ήταν ο πίο έξυπνος και λογικός , ο δεύτερος ο πιο δυνατός , και ο τρίτος ζούσε περισσότερο για το σήμερα... Έτσι επέιδή είχε επέλθει η δύναμη της συνήθειας στο βασίλειο, ο 1ος ζήτησε να αλλάξουν την απόφαση , και να βρούν τρόπο να πέρνουν όλοι απο κάτι , όλοι τα ίδια... Ο 2ος ήθελε να επιβραβευτούν οι πιό ανδρείοι στις μάχες του βασιλείου πολίτες , με κάτι παραπάνω! Και ο τρίτος ζήτησε περισσότερα γλέντια , χαρές και πανηγύρια...
Πάλι λύση δεν βρήκαν και στα σίγουρα πλέον κάλεσαν τον μουγκό στο παλάτι να τους δώσει λύση στο πρόβλημα...

'Ηρθε ο μουγκός , άκουσε τις σκέψεις τους, είχε δεί και τι γίνεται στην πόλη , και ...
και ... και ...
Πήρε ένα πάπυρο και έγραψε...
Κάθε άνθρωπος . κάθε πόλη , έχουν συγκεκριμένες ανάγκες , σε όλους τους τομείς , ανάλογα με τον καθένα... Έσεις δεν είστε εδώ για να αλλάξετε τον χαρακτήρα του κάθε υπήκοου, ίσως να μην μπορεί και ο ίδιος... Και οι τρείς έχετε δεξιότητες διαφορετικές οι οποίες χρειάζονται στο βασίλειο , χρησιμοποιήστε τες λοιπόν για να βελτιώσετε το επίπεδο ζωής των υπηκόων σας, το μέτρο ανάμεσα σε αυτές τις δεξιότητες σας και τις λύσεις που θα προτείνετε είναι η Δικαιοσύνη ... με αυτήν πορευτείτε ...
Έτσι και έκαναν ... και ναι ΖΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΑ και εμείς πόιός ξέρει??

Οι τρείς, βασιλείς πια! Ορίσαν Δικαστή και ανωτάτου συμβούλου του βασιλείου τον σοφό μουγκό...

Ο μουγκός "πρίγκηπας" ...

Μιά φορά και έναν καιρό σε ένα μικρό βασίλειο κάπου στην ευρώπη ήταν ένας βασιλιάς που είχε τρείς γιούς, ο βασιλιάς αυτός αν και πολύ καλόκαρδος προσπαθούσε να μην δείχνει προς τα έξω, στους υπηκόους του , τα συναισθήματα του , ούτε καν στην οικογενειά του! είχε βλέπετε πολλές σκοτούρες στο κεφάλι του... Βέβαια όλοι ζούσαν ευτυχισμένοι , το βασίλειο του ήταν εύπορο , και τους παρείχε μια αρκετά άνετη ζωή... Βαριόντουσαν όμως λίγο, στα άλλα βασίλεια οι υπήκοοι, τους φαινόταν οτι περνούσαν καλύτερα...
Περνούσαν τα χρόνια, μεγάλωσε σε ηλικία ο καλός βασιλιάς, και αποφάσισε να δώσει τα σκύπτρα του, στους τρείς γίους του, να συν-βασιλεύσουν.
Οι πρίγκηπες, ήταν πολύ αγαπημένοι μεταξύ τους, αρκετά μετριοπαθείς, και καλλιεργημένοι χαρακτήρες, είχαν ιδέες μπόλικες και ήθελαν πολύ να δώσουν και αυτοί με την σειρά τους το κάτι παραπάνω στους υπηκόους τους... έτσι λοίπόν έκατσαν και σκέφτηκαν ... ώσπου καταλήξαν... θα έκαναν ψηφοφορία θα ζητούσαν απο το λαό να τους πεί τι τους λείπει, και εκείνοι θα έκριναν και θα αποφάσιζαν...
Έτσι ένα ηλιόλουστο πρωινό Παρασκευής, μαζέψαν όλους τους υπηκόους μικρούς μεγάλους , άνδρες γυναίκες και τους ζήτησαν να γράψουν στο επίσημο βιβλίο του βασιλείου τι θα ήθελαν , τι τους λείπει... όπως και έγινε...
Διαβάζαν σαράντα ημέρες τις απαντήσεις και κάπου εκεί αποφάσισαν να τα πούν για να αποφασίσουν τι θα έκαναν, άρχισαν λοιπόν να ονομάζουν τι διάβασαν: O λαός ήθελε Αγάπη, χαρά, ευτυχία, χρήματα, λιγότερη δουλειά, να μην νοιώθει πόνο, γλέντια, οι άνδρες ζητούσαν να νομιμοποιηθεί το να μπορούν να έχουν περισσότερες απο μία γυναίκες , οι γυναίκες να μπορούν να είναι λιγότερο κααπιεσμένες απο τους άνδρες τους, τα παιδιά παιχνίδια, τέτοια...
Πως θα τα ικανοποιούσαν όλα αυτά , ήταν στο χέρι τους σκέφτηκαν? και αν τους τα έδιναν όλα μετά τι θα ζητούσαν, άλλα? Μήπως γινόντουσαν άπλιστοι? Εκεί που σκεφτόντουσαν έρχεται ένα γράμμα απο ένα υπήκοο που έγραφε , είμαι μουγκός δυστηχώς το μόνο που κάνω όλα αυτά τα χρόνια είναι να ακούω τους άλλους να λένε τα προβλήματα και τα κατορθώματα τους, χωρίς να μπορώ να αρθρώσω λέξη... θέλω να σας βοηθήσω, αν μπορώ! Σας ζητάω λοιπόν ... να μην κάνετε κάτι άλλο παρά μόνο αυτό... Όλοι ζητάνε και περιμένουν κάτι ... μην τους δώσετε τίποτα , καλέστε τους πάλι και ζήτηστε τους να σας γράψουν το πιό μισητό τους πρόσωπο σε ένα βιβλίο και μετά υποχρεώστε τους, μια φορά την εβδομάδα να δίνουν ότι σας έχουν ζητήσει, σε αυτό το πρόσωπο! Όποιος παραβαίνει τους κανόνες θα εξοστρακίζεται απο το βασίλειο.

Έτσι και έγινε οι τρείς πρίγκηπες "ακούσαν" τον μουγκό, και έκαναν ότι τους ζήτησε , το αποτέλεσμα ? Εμένα όπως το σκέφτομαι μου αρεσεί πολύ ...

Περιμένω όμως και την δική σας εκδοχή , για το αν ζήσαν όλοι καλά και εμείς καλύτερα...

Καλό Καλοκαίρι...

Η γοητεία, η ευχάριστη αίσθηση, η πληρότητα στην όραση, που νοιώθει , το ανθρώπινο κι πιο συγκεκριμένα το ανδρικό μάτι, στην εικόνα μίας άψογα, αισθησιακά ντυμένης γυναίκας, συγκρίνεται με πολύ λίγες εικόνες στην ζωή μου! ανάλογη γαλήνη και ηρεμία νοιώθω με τον ανοικτό ορίζοντα της θάλασσας!
Το άψογο ντύσιμο, ή περιποιημένη εμφάνιση, το γυναικείο σώμα, είναι μια μοναδική, εστία ηρεμίας για τα μάτια μου...
Σατέν φορέματα κοντά ασσύμετρα με σκίσιμο στο μπούτι! υφάσματα με απίστευτα χρώματα κομένα τόσο αψεγάδιαστα στο μπούστο που το αναδικνύουν απίστευτα! Πέδιλα που αφήνουν τα γυναικεία δάκτυλα να κάθονται αριστοκρατικά επάνω τους! κοσμήματα που τρέχουν στον γυναικείο λαιμό! ζώνες που τρέχουν σαν φίδια γύρω απο την γυναικεία μέση και μας αφήνουν να φανταζόμαστε!
Μας, μου, αρέσουν πολύ! Σας γοητεύουν, σας κάνουν ακόμη πιο μυστηριώδεις σε εμάς, άπιαστα αντικείμενα πόθου, ανεξερεύνητους παράδεισους του καλοκαιριού και του χειμώνα!
Το στησιμό σας όταν βγαίνετε έξω μαγικό...
Μπράβο κορίτσια, χαίρομαι, χαιρόμαστε, απίστευτα που υπάρχετε απλά, δεν θα μπορούσαμε χωρίς εσάς! Είστε η μουσική μας, οι εικόνες μας , ο σκοπός μας , το ταίρι μας !

Σας αγαπάμε όπως είστε! Σας θέλουμε κοντά μας, να σας χαζεύουμε ...
Και μία για τον καθένα μας την θέλουμε δίπλα μας, αυτή την συγκεκριμένη ! την προσωποποίηση του φτ-έρωτα μας , του καλοκαιριού μας , της ευτυχίας μας !!!!!

Καλό Καλοκαίρι!!!!!

Εξίσωση χαράς!

Νοιώθουμε όσο χρονών είμαστε? ή είμαστε όσο νοιώθουμε? Ισχύει κάτι τέτοιο?
Δεν ξέρω πραγματικά! Αλλά μπορώ να πω μερικές σκέψεις μου επι αυτού...
'Οσο πιο έντονα βιώνω το χρόνο, τόσο πιο νέος νοιώθω! Όσο γελάω αναζωογονούμαι! όσο πονάω επαναπροσδιορίζωμαι! και αλλάζω! όσο με προσέχω και βλέπω νέες μου πτυχές αυτές μεγαλώνουν απο το σημείο μηδέν άρα? είναι ακόμη ανήλικες !
Δεν νοιώθω όσο είμαι σίγουρα ! δεν είμαι όσο νοιώθω επίσης! πόσο είμαι τελικά?
αν έπρεπε να δώσω μια απάντηση σε αυτό , η απάντηση θα ήταν αυτή!

Είμαι τα άθροισμα των ωραίων και χαρούμενων στιγμών μου μείων αυτό των άσχημων ! γιατί?

Γιατί η χαρά με κάνει να την θυμάμαι απλά ! ενω ο πόνος τουλάχιστον μέχρι στιγμής με επαναπροσδιορίζει με γυρνάει πίσω ...

* Αρκετά βέβαια με τον πόνο , τον βιώνω έντονα και με αλλάζει πολύ, οπότε θέλω να μεγαλώσω τώρα! Δώστε χαρές παιδιά θέλω να μεγαλώσω...

Ταρατατζούμ ταρατατζούμ! Μιλάει ο τρελλός του χωριού!

Αν και ένα απο τα moto που χρησιμοποιώ τον τελευταίο καιρό με χαρακτηρίζει, φαίνεται οτι δεν αφορά μόνο εμένα...
Τις τελευταίες μέρες παρακολουθώ δηλώσεις απο διαφόρους δεινοσαύρους της πολιτικής , άλλους με υποτιθέμενο θεσμικό ρόλο, άλλους χωρίς, να βγαίνουν και να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους! ο μήτσος, ο τάκης ! ο μπαμπάς της Παπούλια !
ΔΕΝ τους μπορώ άλλο ! Ο ένας προσπάθει κολλήμενος στο παρελθόν να μας πείσει οτι δεν είναι ελέφαντας... και ότι πρόκειται για έντυμο και καθαρό πολιτικό! και ο άλλος... άστα έχει χάσει την μπάλα... σαν να είναι πρόεδρος κάποιου συλλόγου παλαιμάχων ευπατρίδων, μας λέει οτι δεν είναι σωστό οι τράπεζες και ο επειχηριματικός κόσμος να πατάνε στο κεφάλι τον λαουτζίκο... ρε μεγάλε! θεσμικό όργανο είσαι ! ή μήπως δεν είσαι?
Τι να πώ έτσι δείχνει η πολιτεία το κοινωνικό της πρόσωπο ? κάνοντας δηλώσεις ? Άλλος αντί άλλου? μιλόντας για το παρελθόν και όχι για το μέλλον? χώρις προτάσεις ? χωρίς πρωτοβουλίες?
Λύσεις θέλουμε ρέιιι!! και όχι ευχές και όνειρα! Αύτα τα ξέρουμε και εμείς ! Είμαστε και εμείς αρκετά τρελλοί ακόμη, και ονειρευόμαστε όμορφες μέρες...

Οι μάγοι με τα δώρα!

Θέλω να εκφράσω έστω και καθυστερημένα την έκπληξή μου, την ευγνωμοσύνη, και την αγάπη μου σε κάποιους ανθρώπους που αναπάντεχα, για το μέγεθος των κινήσεων τους προς εμένα, στάθηκαν δίπλα μου, πραγματικά και οχι δήθεν... το τελευταίο διάστημα. Δεν θα αναφέρω ονόματα, ούτε συγκεκριμένα γεγονότα, δεν υπάρχει λόγος! θα γράψω την αίσθηση μου...
Όλοι οι άνθρωποι περνάμε συναισθηματικά crashes shock, ήρθε και η δικιά μου ώρα λοιπόν... πρίν 2-3 για μενα φαίνονται 6! μήνες. Τότε λοιπόν μέσα σ όλο το χάλι που επικρατούσε μέσα μου τρία γεγονότα με βοήθησαν περισσότερο απ'όλα, τρία απλά παγματάκια... ενα τζάκι, ένα mail και ένα τηλεφώνημα. Το τζάκι το επισκεύτηκα τόσες φορές προσπαθόντας να καπνίσω και συζητόντας που το ένιωσα, χώρο μου! τα παιδιά που καθόντουσαν απέναντι κάναν τα πάντα, με βοήθησαν απίστευτα! Το mail απο ενα φίλο, μια ημέρα στο γραφείο, με έκανε να μείνω άλλαλος για να μην πω μ... δεν πιστευα οτι μπορούσε, και ο συγκεκριμένος, και γενικότερα οποιοσδήποτε, να είναι τόσο αλτρουιστής , και να υψωθεί τόσο πολύ, μεγάλο απόθεμα ψυχής, μακάρι να βρεί αυτό που του πρέπει, γιατί το αξίζει! Το τηλεφώνημα? αυτό το περίμενα... και μου άρεσε που επαναπροσδιόρισε ο συγκεκριμένος άνθρωπος την φάση μου, μπήκε στον κόπο, να σκεφτεί για μένα και να μου τα πει χύμα χωρίς περιστροφές, η αποψή του, όποτε εκφράζεται , είναι πολυ σημαντική για μένα ...

Οτι και να γράψω είναι λίγο, απλά σας λέω, συγκεκριμένα σε εσάς τους 4 ανθρώπους , που πήρα τα ΔΩΡΑ σας, τα ακουσα, τα άνοιξα, τα αισθάνθηκα, με βοήθησαν.
Σας ευχαριστώ, και δεν θα τα άλλαζα με τίποτα στο κόσμο...

Τι θα γίνει με τους γάμους?

Μπήκε το καλοκαίρι, και αρχίσαμε πάλι γάμος εδώ γάμος εκεί γάμος παραπέρα...

Να είναι κάλα τα παιδιά που παντεύτηκαν και αυτά που παντευτούν και ευτυχισμένα ...
Αλλά μου πέσαν μαζεμένοι ρε παιδι μου!
Βέβαιααυτό που με απασχολεί είναι μια στατιστική που έμαθα πρόσφατα για τα ποσοστά χωρισμών σε σχέση με τα νέα πανρεμένα ζευγάρια, απίστευτο πάνω απο το μισό πολύ πιο πάνω χωρίζουν...
Ρε παιδιά το σκεφτήκατε καλά πρίν ή απλα έτυχε? και αν έτυχε θα πετύχει τουλάχιστον?
Δεν μπορώ πραγματικά να βλέπω ζευγάρια που είναι μάζι και έχουν, βγάζουν μια μιζέρια προς τα έξω, άστα να πάνε!
Ανασφάλεια ? φόβος για το άγνωστο? (μιλάω πάντα για τις παραπάνω περιπτώσεις και μόνο)
Μην φοβάστε φτ-ερωτευθείτε, αφήστε λίγο χαλαρό τον εαυτό σας απο τα πρέπει και τα μη... Και τι έγινα αν πονέσετε και τι έγινε αν συνεχίσετε να πονάτε, se la vie!
Νοιώστε έρωτα , αγάπη πόνο! αλλά Νοιώστε! Κα μην αγχώνεστε... όλα θα τα βρείτε μπροστά σας, ασε που και να μην τα βρείτε σημαίνει οτι κάποιο λάθος κάνατε στο ψάξιμο! Νέοι είμαστε όμως , υπάρχει ζωή ...

Χρόνια Καλά σε όσους παντεύτηκαν, σε όσους θα παντρευτούν, και σε όσους το σκέφτονται...

Είμαι Μέλος Πολύτεκνης Οικογένειας...

Καλημέρα σας!

Το τελευταίο διάστημα αποφασίσαμε με το τύπο που κυκλοφορεί μέσα μου, να αλλάξουμε...
αλλάξαμε σε αρκετά τα οποία μας ενοχλούσαν, άλλα προς το καλύτερο κάποια άλλα προς το χειρότερο, μπορεί έτσι να πρέπει με βάση το μέτρο μας...

Αλλαγές, αλλαγές, αλλαγές... και στον κοινωνικό κύκλο... στους "φίλους" !
Εκεί προβληματίζομαι πολύ, στενοχωριέμαι και χαίρομαι αντίστοιχα ανάλογα, τα vibes που λαμβάνω. Τα περισσότερα αρνητικά , αλλά αυτά που έχουν θετική ενέργεια τα υπερκελίζουν... για πλάκα.

Αλήθεια, τι είναι η φιλία ? Μια συνήθεια σε πρόσωπα που έρχονται απο τα παλιά? Νέες γνωριμίες για να περνάμε καλά? ΑΝΘΡΩΠΟΙ που μιλάνε μέσα μας κατευθείαν, έστω κι αν τους βλέπουμε 1 στις τόσες? facebook friends ? Πρώην γκόμενες? Όλα μαζί?

Μάλλον τίποτα απ' όλα αυτά...
Πως νοιώθεις κάποιον κοντά σου, φίλο, όταν αυτός είναι αλλού για αλλού? εντελώς διαφορετικός απο εσένα? όταν δεν σε καταλαβένει?

Νομίζω πως, όπως για το καλο και το κακό, έτσι και η λέξη φιλία είναι κάτι πολύ σχετικό, πάρα πολύ!
Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο! είναι απλά κοινωνίκα ορισμένο...
Υπάρχουν σε ένα ευρύτερο σύνολο τα άτομα με τα οποία συγχνοτιζόμαστε... Υπάρχουν τα άτομα τα οποία νοιαζόμαστε... Υπάρχουν τα άτομα τα οποία μισούμε έντονα... Τα άτομα τα οποιά βοηθάμε...

Όλοι οι υπόλοιποι είστε Αδέλφια μου όχι φίλοι μου...
Και ελπίζω η πολύτεκνη οικογένεια μου, να μεγαλώσει...