ΟΙΓΕΜΟΝΕΣ

ρε μαλακισμένο γιατί δεν κρέμασες ακόμα το πτυχίο σου ? το πήρες έτσι δεν είναι ? και το lower? και γαλλικά και πιάνο ?

εε και?

αρα ξέρεις ? ή ξεράδια ?
ζείς μ αυτά που ξέρεις ? ή ξέρεις οτι έχεις ζήσει ?
ζείς γενικά ?

μήπως να έβαζες κανένα καθρέφτη , όχι στο τοίχο , μέσα στην οθόνη του υπολογιστή σου , έτσι για να σε χαζεύεις όταν ζείς ... Γιατί εκεί ζεις ! ... πλέον !

Εκεί δείχνεις τις μουσικές σου γνώσεις , φλερτάρεις , αερογα μάς "δουλεύεις"...
και κερδίζεις !

κερδίζεις χρήματα , φίλους , βλέπεις μουνιά , βυζιά , πούτσες ! Μπλέ συνήθως...
χαχαχα!

και όταν έρθει η ώρα για πραγματικές σχέσεις ... τρέχεις χωρίς σκέψεις .
Όλα έχουν να κάνουν με το όνειρο , αυτό που θές να γίνει πραγματικότητα , σ αυτό που θες να βάλεις κ άλλους μέσα , που νομίζεις οτι συμβιώνουν την ίδια πραγματικότητα .
Είσαι ένα μέρος απο την οθόνη του υπολογιστή τους , τίποτα άλλο !

Η θεώρια δίνει κατεύθυνση στην ενέργεια και τα αποτελέσματα της , δημιουργούν συναισθήματα !

ξύπνα ! γεννήθηκες εν δυνάμη θεός , δημιούργησε την βασιλεία σου !

προχειρο 1

μάτια θηλυκό ενωση οικογενεια κοινωνια ζωη μηχανη κεντρο τομη πιεση κορυφη συστημα εξουσιας δραση αντιδραση συστημα νομος και αλλα 8

ΣΚΕΨΕΙΣ

Δηστυχώς δεν έχετε καταλάβει τι συμβαίνει ... για να βρείτε την λύση πρέπει να ορίσετε το πρόβλημα.
Για μένα το πρόβλημα είναι ενα , δεν υπάρχει κοινωνία πολιτών , γιατί δεν υπάρχουν επικαίρα οραματα στην κοινωνία , γιατί τα οραματα του καθενός απο εμάς σταματούν στο χρήμα κ στο ατομικό συμφέρον, γιατί εχούμε δημιουργήσει πόλεις αλλά ζούμε στην ζούγκλα, χωρίς νόμους.
Ο καθρέφτης μας είναι το κοινοβούλιο. λεω σε πολλούς πως είμαι πολιτικοποιημένος και με ρωτάνε τι ψηφίζω, αυτό που νομίζω οτι θα φέρει δικαιοσύνη στην χώρα μου θέλω, το κομματικοποιημένος δεν σημαίνει πολιτικοποιημένος σημαίνει κουμπαριά, και αυτό κάνετε Έλληνες τόσα χρόνια , προσπαθείτε να πάρετε λιγάκι ευχούλα απο αυτόν που του έχετε δώσει το δικαίωμα οτι εύχεται να το έχει. Το δικαίωμα μας είναι η ισότητητα και η δικαιοσύνη, όχι η μονιμότητα, η υποχρέωση μας είναι η διασφάλιση της κοινωνίας μας και όχι η συμμετοχή μας σε πορείες κομμάτων, ούτε το αντιτιμο σε καποιόν που πρέπει! να κάνει την δουλειά του. Τα συστήματα δεν έχουν προβλέψεις για τα πάντα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να ψάχνουμε να βρούμε τις τρύπες για να κόψουμε δρόμο και να περάσουμε πρώτοι, ή το παίζουμε το παιχνίδι ή όχι δεν μπορείς να ζητάς τα χρήματα της τράπεζας απο την μονόπολη να αγοράσεις ότι θες, αλλά να μην πληρώνεις τίποτα στην λεωφόρο αμαλίας, γιατι έτσι κάνεις κέφι...
Πρέπει να τα πούμε , μέ τους εαυτούς μας και με όλους μας , συ-ζητήστε το πρόβλημα για να βρείτε λύσεις. εκτός απο την γλώσσα υπάρχουν και τα αυτιά...

* Το τι είναι δικαιοσύνη ορίζετε στην πολιτεία του Πλάτωνα
* Βγείτε στις πλατείες αφου πρώτα τις βρείτε και μιλήστε με τον διπλανό σας
, αυτές ορίζουν τις πραγματικές κοινωνίες , εκεί βρίσκονται οι μνήμες των κοινωνιών
* Αρχίστε να σκέφτεστε παραλογα πράγματα
* Πάτε λίγο πιο αργά
* Η μονόπολη αυτή δεν τελειώνει ποτέ...

Εγώ?

Σε μιά στιγμή...
Εκεί ενώθηκε το ών μου
Σε μια ζωή,
Γεννήσαν το ονειρό μου...

Το θαύμα μου, είναι δικό μου?

Αν είμαι φώς, απλά θα σβήσω...
Θέλω φωτιά , για να γεννήσω...

Για μια στιγμή, σε μια ζωή,
...Θελώ να ζήσω

mio piu bella del mondo

Αυτή την φορά άρχισα να ξεντύνομαι γρήγορα, όχι γιατί ήθελα να κοιμηθώ, αλλά γιατί ήθελα να μην χάσω ούτε τελεία. Ήμουν έτοιμος να κατεβάσω το laptop στο αυτοκίνητο και υπο τους ήχους του κομματιού να αποτυπώνω της σκέψης μου σ αυτό! Να αγγίζω το δερμάτινο τιμόνι και να νοιώθω το κορμί της και οι παλάμες μου να το τρέχουν παντού...

Τελικά ανέβηκα γρήγορα, βρήκα ένα στυλό και χαρτί και άρχισα να γράφω πάνω στην αναπαυτική πολυθρόνα του Σίμου.
Τα βραζιλιάνικα τραγούδια... τι ταξίδι που είναι! Με πήγαν μακριά, όχι σ άλλο τόπο... αλλά σ' άλλο χρόνο, μακριά πολύ!

La piu bella del mondo...

Ή αλλιώς, τι θα ήθελα να νοιώσω, τι έχω νοιώσει και μου έφυγε, τι περιμένω...
Ποιός είναι ο λόγος που διψάω και ζω.

Τι όμορφη τελικά που είναι η ζωή μου, τι χαρούμενα που πρέπει να νοιώθω όταν ανοίγει η καρδιά μου απο συγκινήσεις. Ανοίγει προς όλες τις κατευθύνσεις, διαστέλλεταιαπο έρωτες, απογοητεύσεις, λύπες , χαρές... τελικά όχι χωρίς λόγο. Υπάρχει εκεί , σ΄ όλα τα πρίν, το παρελθόν μου όλο, τα πρώτα μου σκιρτήματα, τις φοβίες μου, τα πολλά όχι, τα λίγα ναι, στις απίστευτες ματιές σε κάποιο ουρανό... Όλα αυτά την φτιάξαν σήμερα, να είναι έτοιμη να ακούσει ένα τραγούδι, που θα της θυμίσει μια εικόνα που ίσως δεν έχει δει, ένα μέλλον, κάτι που έχω φανταστεί και το έχει σχεδιάσει εκείνη , μόνη της με της εμπειρίες της !

Μπορεί να υπάρχει , ίσως να υπάρχει κάπου, θα θελά να υπάρχει και να την δω έστω να την δω! Αλλά είμαι χαρούμενος , γιατί το ταξίδι της καρδιάς μου, την έφτιαξε μεγάλη και έτοιμη, έτοιμη να την δεχθεί, τώρα μπορεί να μπεί... γιατί απλά χωράει...

mio piu bella del mondo,

Αληθινά Ψέματα? Ή Ψεύτικη Αλήθεια?

Με κορόιδευες παλιά έτσι? Μας έχεις πρήξει με τον Πλάτωνα ρε Νίκο!!
Δίκιο έχεις όλα τα πράγματα γίνονται κουραστικά απο κάποιο σημείο και μετά...
Αλλά κάτι πρέπει να πω και εγώ , όσο ξέρω παίζω!

Έχω κολλήσει εδώ και καιρό με τις παρακάτω λέξεις : ΣΚΕΨΗ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΨΕΜΑ. Σήμερα θα θελά να ασχοληθώ μ’ αυτήν που έχει δίπλα την τελεία, περίεργη λέξη , και αυτά που ορίζει , a priori ανήθικα, άτιμα, απαράδεκτα κλπ.
Αλλά είναι έτσι?

Η πραγματικότητα και αυτό που ορίζεται ως τέτοιο είναι μια αντίληψη του καθενός μας ξεχωριστά, η σκέψη μας πάντα επεμβαίνει και την δημιουργεί , είναι πάντα εικονική ή «εικονική», στην δεύτερη περίπτωση όμως , γίνεται ανυπόφορη, εκνευρίζει , δημιουργεί εντάσεις , χαλάει φιλίες και σχέσεις ...
Τι φταίει?

Νομίζω πως τίποτα δεν φταίει, ή μάλλον φταίει η αίσθηση που έχουμε για δύο έννοιες, η πρώτη...

Έχεις περάσει με το τραίνο απο τα πευκάκια με κατεύθυνση προς κηφησιά 2 φόρες μέσα σε 1 με μια μισή ώρα? Πως έννοιωσες? Περίεργα έ? Είναι όντως, γίνεται να είσαι σε κίνηση και να περνάς απο το ίδιο σημείο χωρίς να έχεις πάρει την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση? Ζείς ένα de javu, λογικό! Νομίζεις πως τα πευκάκια είναι ο χώρος , ο τόπος , αλλά δεν είναι μόνο αυτό , είναι ο χωροχρόνος και τίποτα άλλο....
Άρα πως μπορείς να είσαι σίγουρος για κάτι , έστω και αν έχεις υπάρξει στο σημείο που διαδραματίζεται, και αν σου λένε δικά σου άτομα , για το τι έγινε εκεί , χώρις να είσαι παρόν?
Απλά δεν είσαι...!

Το νούμερο μου τώρα...

ΨΕΜΑΑ, γιατί το φοβόμαστε , τι μας κάνει? Αλλιώνει την αλήθεια? Δημιουργεί κέρδος? Εντάσεις? Σώνει σχέσεις? Όλα αυτά και πολλά ακόμα...
Το ψέμα δεν έχει σημασία , οι ειλικρινείς προθέσεις έχουν , μην κατηγορείτε το ψέμα , αλλά τις ψεύτικες προθέσεις, τις ψεύτικες σκέψεις
Αν δεν υπήρχε, θα μασταν μόνοι μας , και σκοτωμένοι με όλους. χρείαζεται ?! Όπως χρειαζεται , να είμαστε πολύ συνηδητοποιημένοι όταν το λέμε , εναρμονισμένοι με τις προθέσεις μας!

Γιατί τα λέω αυτά ? γιατί απλά έχω βιώσει τις συνέπειες ,της ειλικρινειάς μου και των ειλικρινών μου προθέσεων, σε μερικούς ευτυχώς!
Δεν αντέχουν όλοι τον ίδιο βαθμό ειλικρίνειας...

Θέλω να με θές !

Μερικές σκέψεις είναι για να τις κρατάς και να σε βοηθάνε όταν το χρειάζεσαι...

Σε μια παραλία στη ρόδο πριν 2 εβδομάδες εκεί που ετοιμαζόμασταν να φύγουμε , να σου κ ένας σκύλος , ένας αξιαγάπητος μαύρος ημίαιμος κούταβος 1 έτους περίπου, όλο νάζι και με την ουρά του να γίνεται ανεμόμυλος απο την χαρά του , είδε αγάπη , και έτρωγε το ένα σάντουιτς πίσω απο το άλλο, 2 σάντουιτς παρακαλώ! και νερό , απαραίτητο γιατι τον κακομοίρη τον είχε φάει ο ήλιος . Στον λαιμό του είχε περασμένο ενα ξεφτισμένο λουρί που όποιο όνομα και αν έγραφε είχε να το ακούσει σίγουρα πολύ καιρό ... απο τις πρώτες του ημέρες φαντάζομαι ! Κάποιοι θα το είχαν αγαπήσει πολύ φαίνεται , "πολύ έντονα" και πολυ σύντομα!

Το ζευγάρι που ήμουν μαζί είχαν αρχίσει να το σκέφτονται, ήθελαν ένα μάγκα , να του δίνουν και να πέρνουν αγάπη και ο μάγκας έκανε ότι περνούσε απο την ουρά του , και τα σάλια του για να τους δείξει την αγάπη του. Κοντοστάθηκαν , τον κοίταξαν, συζήτησαν μεταξύ τους , τους άρεσε , ήταν πολύ σύντομη και έντονη σκέψη όμως , δεν πρέπει να είχαν αμφιβολίες φαινόταν καλός χαρακτήρας, αλλά δεν είχε περάσει στο υποσυνηδειτό τους , δεν είχε κατασταλάξει η σκέψη και τα θέλω στο μυαλό τους .
Παρόλα αυτά ο Νικηφόρος άνοιξε την πόρτα ... "εμπα μέσα ρε συ , έμπα αγόρι μου , έλα θα πάμε σε καινούργιο σπίτι " "Μπες αγαπη μου " φώναξε και η Βάλια , "έλα μωρό μου "

Εγώ καθόμουν πίσω ... και " έπαιρνα μαθήματα "...
Ο μάγκας πότε δεν μπήκε μέσα , κοντοστάθηκε, τους κοίταξε , τους γάβγησέ φιλικά , τους κοίταξε στα μάτια , δεν είχε να φάει , δεν είχε να πιεί , έλιωνε απο την ζέστη , δεν κουνούσε την ουρά του πλέον , απλά σκεφτόταν και μιλούσε με τα μάτια ...

" Έγιναν όλα πολύ γρήγορα παιδιά , μπορεί να μην έχω σπίτι , να μην έχω να φάω για μέρες , να καίγομαι καθημερινά, αν και πιο μαύρος ! δεν γίνεται να γίνω, θέλω να έρθω , αυτό είναι το θέλω μου απο την ημέρα που πρωτό έκλαψα, ένα σπίτι να περνάω ευχάριστα , ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΘΕΣ , ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΝΟΙΩΣΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ , ΝΑ ΜΟΥ ΓΙΝΕΙ ΘΕΛΩ , ΑΝΑΓΚΗ!

ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΥ, ΤΡΩΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ, ΟΠΟΤΕ ΒΡΩ . ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΥ , ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙΣ ΕΣΥ Η ΑΛΛΟΣ, ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΟΙΩΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ . ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΥ ! ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ, ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ !!