Χρόνος... Υγρός, Στέρεος, ή Αέριος ?

Εδώ και πάρα πολύ χρόνο, και μέχρι το τέλος του χρόνου μου, θα με απασχολεί το τι είναι ο χρόνος, και πόσο αυτός επειρεάζει τις αποφάσεις μας , τις σκέψεις μας, την ζωή μας ...

Ας αρχίσω λοιπόν...
Τι δημιουργεί στο μυαλό μας την αίσθηση του χρόνου? Η ημέρα, η νύκτα, η κούραση, η κίνηση, μια επέτειος, το ημερολόγιο, η γύρανση, το πρωινό άγχος για να φτάσουμε εγκαίρως στην δουλειά...
Αν ήμουν πέτρα και ένοιωθα θα ένοιωθα χρόνο? Όχι θα έλεγα ότι νοιώθω φθορά, τρίβομαι καθημερινά μαζί με άλλα στοιχεία στο περιβάλλον μου...
Τι μένει αναλίωτο στο χρόνο? ... ... ... Δεν βρίσκω κάτι... Τίποτα! Εκτός απο τα όρια του... Η αρχή και το τέλος του , η αρχή και το τέλος της ζωής! Η γέννηση και ο θάνατος...
Χωρίς ζωή δεν υπάρχει χρόνος, ο σωματικός θάνατος τον τελειώνει.
Τι στοιχείο ενέχει η ζωή που δημιουργεί χρόνο? Κίνηση θα έλεγα εύκολα... κίνηση και ιδέες, χωρίς κίνηση δεν υπάρχει χρόνος. Αυτή η πέτρα που δεν κουνιέται, δεν έχει χρόνο μεμονομένα...
Έτσι και οι άνθρωποι, ο χρόνος μας είναι διαφορετικός για τον καθένα μας , άλλοι γερνάμε πιο γρήγορα, άλλοι πιό αργά... Η καθημερινότητα, μας κάνει να χάνουμε τον χρόνο, μας βάζει σε ένα κοινωνικό χρονισμό, χωρίς νόημα πολλές φορές .
Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό όσο μπορεί ο καθένας , γιατι σε όλους μας υπάρχει ένα σημείο μέσα μας , που δέν κυριαρχεί ο κοινωνικός χρονισμός , αλλά ο δικός μας, όλοδικός μας χρόνος , χρονισμός , το μυαλό και η ψυχή μας (ναι παιδιά υπάρχει και ψυχή) . Όσο και αν επηρεάζονται αύτα απο εξωγενείς παράγοντες, προσπαθείστε να μην τα κάνετε Πέτρες σταθερές στο χρόνο...
Αφήστε τα υγρά ή αέρια.. αλλιώς θα σπάσουν...!

Οι πρίγκηπες που έγιναν Βασιλείς, και ο μουγκός δικαστής...

Τί έγινε τελικά στο βασίλειο των τριών αδελφών ?
Τα πράγματα πήγαν αρκετά καλά... Ο λαός αν και απο μέσα του δυστροπούσε, τελικά (δεν μπορούσε και αλλιώς) συνπορεύτηκε με την απόφαση των βασιλειάδων του... όλοι, ο ένας για τον άλλον που μισούσε έκανε και απο ένα καλό την εβδομάδα... και είδαν οτι έβγαιναν κερδισμένοι απο αυτή την ιστορία , ιδίως οι πιο μισητοί άνθρωποι της πόλης, αυτοί έπερναν τα πιο πολλά και χωρίς πλέον να χρειάζεται να σκαρφίζονται απατεωνιές για να εκπληρώσουν τα θέλω τους. Αυτή η ιστορία με τα δωράκια άρχισε να αλλάζει τους ανθρώπους του βασιλείου ... όλους! Έγιναν πιο μαλακοί ηρέμησαν, χαιρόντουσαν περισσότερο , γνώρισαν καλύτερα τους γύρω τους ! αυτούς που μισούσαν ! είδαν οτι δεν ήταν τελικά και τόσο κακοί άνθρωποι, πάνω κάτω σαν τους ίδιους ήταν... Άρεσε στον λαό πολύ αυτή η κατάσταση νιώθαν πιό ευτυχισμένοι...

Αλλά! ... ... ...

Υπήρχαν δύο προβλήματα που έπρεπε να λύσουν τώρα οι βασιλειάδες... το ένα ήταν μεταξυ τους , το άλλο δημιουργήθηκε απο την καθημερινότητα του λαού , απο την συνήθεια...
Ο μεγαλύτερος απο τους τρεις ήταν ο πίο έξυπνος και λογικός , ο δεύτερος ο πιο δυνατός , και ο τρίτος ζούσε περισσότερο για το σήμερα... Έτσι επέιδή είχε επέλθει η δύναμη της συνήθειας στο βασίλειο, ο 1ος ζήτησε να αλλάξουν την απόφαση , και να βρούν τρόπο να πέρνουν όλοι απο κάτι , όλοι τα ίδια... Ο 2ος ήθελε να επιβραβευτούν οι πιό ανδρείοι στις μάχες του βασιλείου πολίτες , με κάτι παραπάνω! Και ο τρίτος ζήτησε περισσότερα γλέντια , χαρές και πανηγύρια...
Πάλι λύση δεν βρήκαν και στα σίγουρα πλέον κάλεσαν τον μουγκό στο παλάτι να τους δώσει λύση στο πρόβλημα...

'Ηρθε ο μουγκός , άκουσε τις σκέψεις τους, είχε δεί και τι γίνεται στην πόλη , και ...
και ... και ...
Πήρε ένα πάπυρο και έγραψε...
Κάθε άνθρωπος . κάθε πόλη , έχουν συγκεκριμένες ανάγκες , σε όλους τους τομείς , ανάλογα με τον καθένα... Έσεις δεν είστε εδώ για να αλλάξετε τον χαρακτήρα του κάθε υπήκοου, ίσως να μην μπορεί και ο ίδιος... Και οι τρείς έχετε δεξιότητες διαφορετικές οι οποίες χρειάζονται στο βασίλειο , χρησιμοποιήστε τες λοιπόν για να βελτιώσετε το επίπεδο ζωής των υπηκόων σας, το μέτρο ανάμεσα σε αυτές τις δεξιότητες σας και τις λύσεις που θα προτείνετε είναι η Δικαιοσύνη ... με αυτήν πορευτείτε ...
Έτσι και έκαναν ... και ναι ΖΗΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΛΑ και εμείς πόιός ξέρει??

Οι τρείς, βασιλείς πια! Ορίσαν Δικαστή και ανωτάτου συμβούλου του βασιλείου τον σοφό μουγκό...

Ο μουγκός "πρίγκηπας" ...

Μιά φορά και έναν καιρό σε ένα μικρό βασίλειο κάπου στην ευρώπη ήταν ένας βασιλιάς που είχε τρείς γιούς, ο βασιλιάς αυτός αν και πολύ καλόκαρδος προσπαθούσε να μην δείχνει προς τα έξω, στους υπηκόους του , τα συναισθήματα του , ούτε καν στην οικογενειά του! είχε βλέπετε πολλές σκοτούρες στο κεφάλι του... Βέβαια όλοι ζούσαν ευτυχισμένοι , το βασίλειο του ήταν εύπορο , και τους παρείχε μια αρκετά άνετη ζωή... Βαριόντουσαν όμως λίγο, στα άλλα βασίλεια οι υπήκοοι, τους φαινόταν οτι περνούσαν καλύτερα...
Περνούσαν τα χρόνια, μεγάλωσε σε ηλικία ο καλός βασιλιάς, και αποφάσισε να δώσει τα σκύπτρα του, στους τρείς γίους του, να συν-βασιλεύσουν.
Οι πρίγκηπες, ήταν πολύ αγαπημένοι μεταξύ τους, αρκετά μετριοπαθείς, και καλλιεργημένοι χαρακτήρες, είχαν ιδέες μπόλικες και ήθελαν πολύ να δώσουν και αυτοί με την σειρά τους το κάτι παραπάνω στους υπηκόους τους... έτσι λοίπόν έκατσαν και σκέφτηκαν ... ώσπου καταλήξαν... θα έκαναν ψηφοφορία θα ζητούσαν απο το λαό να τους πεί τι τους λείπει, και εκείνοι θα έκριναν και θα αποφάσιζαν...
Έτσι ένα ηλιόλουστο πρωινό Παρασκευής, μαζέψαν όλους τους υπηκόους μικρούς μεγάλους , άνδρες γυναίκες και τους ζήτησαν να γράψουν στο επίσημο βιβλίο του βασιλείου τι θα ήθελαν , τι τους λείπει... όπως και έγινε...
Διαβάζαν σαράντα ημέρες τις απαντήσεις και κάπου εκεί αποφάσισαν να τα πούν για να αποφασίσουν τι θα έκαναν, άρχισαν λοιπόν να ονομάζουν τι διάβασαν: O λαός ήθελε Αγάπη, χαρά, ευτυχία, χρήματα, λιγότερη δουλειά, να μην νοιώθει πόνο, γλέντια, οι άνδρες ζητούσαν να νομιμοποιηθεί το να μπορούν να έχουν περισσότερες απο μία γυναίκες , οι γυναίκες να μπορούν να είναι λιγότερο κααπιεσμένες απο τους άνδρες τους, τα παιδιά παιχνίδια, τέτοια...
Πως θα τα ικανοποιούσαν όλα αυτά , ήταν στο χέρι τους σκέφτηκαν? και αν τους τα έδιναν όλα μετά τι θα ζητούσαν, άλλα? Μήπως γινόντουσαν άπλιστοι? Εκεί που σκεφτόντουσαν έρχεται ένα γράμμα απο ένα υπήκοο που έγραφε , είμαι μουγκός δυστηχώς το μόνο που κάνω όλα αυτά τα χρόνια είναι να ακούω τους άλλους να λένε τα προβλήματα και τα κατορθώματα τους, χωρίς να μπορώ να αρθρώσω λέξη... θέλω να σας βοηθήσω, αν μπορώ! Σας ζητάω λοιπόν ... να μην κάνετε κάτι άλλο παρά μόνο αυτό... Όλοι ζητάνε και περιμένουν κάτι ... μην τους δώσετε τίποτα , καλέστε τους πάλι και ζήτηστε τους να σας γράψουν το πιό μισητό τους πρόσωπο σε ένα βιβλίο και μετά υποχρεώστε τους, μια φορά την εβδομάδα να δίνουν ότι σας έχουν ζητήσει, σε αυτό το πρόσωπο! Όποιος παραβαίνει τους κανόνες θα εξοστρακίζεται απο το βασίλειο.

Έτσι και έγινε οι τρείς πρίγκηπες "ακούσαν" τον μουγκό, και έκαναν ότι τους ζήτησε , το αποτέλεσμα ? Εμένα όπως το σκέφτομαι μου αρεσεί πολύ ...

Περιμένω όμως και την δική σας εκδοχή , για το αν ζήσαν όλοι καλά και εμείς καλύτερα...

Καλό Καλοκαίρι...

Η γοητεία, η ευχάριστη αίσθηση, η πληρότητα στην όραση, που νοιώθει , το ανθρώπινο κι πιο συγκεκριμένα το ανδρικό μάτι, στην εικόνα μίας άψογα, αισθησιακά ντυμένης γυναίκας, συγκρίνεται με πολύ λίγες εικόνες στην ζωή μου! ανάλογη γαλήνη και ηρεμία νοιώθω με τον ανοικτό ορίζοντα της θάλασσας!
Το άψογο ντύσιμο, ή περιποιημένη εμφάνιση, το γυναικείο σώμα, είναι μια μοναδική, εστία ηρεμίας για τα μάτια μου...
Σατέν φορέματα κοντά ασσύμετρα με σκίσιμο στο μπούτι! υφάσματα με απίστευτα χρώματα κομένα τόσο αψεγάδιαστα στο μπούστο που το αναδικνύουν απίστευτα! Πέδιλα που αφήνουν τα γυναικεία δάκτυλα να κάθονται αριστοκρατικά επάνω τους! κοσμήματα που τρέχουν στον γυναικείο λαιμό! ζώνες που τρέχουν σαν φίδια γύρω απο την γυναικεία μέση και μας αφήνουν να φανταζόμαστε!
Μας, μου, αρέσουν πολύ! Σας γοητεύουν, σας κάνουν ακόμη πιο μυστηριώδεις σε εμάς, άπιαστα αντικείμενα πόθου, ανεξερεύνητους παράδεισους του καλοκαιριού και του χειμώνα!
Το στησιμό σας όταν βγαίνετε έξω μαγικό...
Μπράβο κορίτσια, χαίρομαι, χαιρόμαστε, απίστευτα που υπάρχετε απλά, δεν θα μπορούσαμε χωρίς εσάς! Είστε η μουσική μας, οι εικόνες μας , ο σκοπός μας , το ταίρι μας !

Σας αγαπάμε όπως είστε! Σας θέλουμε κοντά μας, να σας χαζεύουμε ...
Και μία για τον καθένα μας την θέλουμε δίπλα μας, αυτή την συγκεκριμένη ! την προσωποποίηση του φτ-έρωτα μας , του καλοκαιριού μας , της ευτυχίας μας !!!!!

Καλό Καλοκαίρι!!!!!

Εξίσωση χαράς!

Νοιώθουμε όσο χρονών είμαστε? ή είμαστε όσο νοιώθουμε? Ισχύει κάτι τέτοιο?
Δεν ξέρω πραγματικά! Αλλά μπορώ να πω μερικές σκέψεις μου επι αυτού...
'Οσο πιο έντονα βιώνω το χρόνο, τόσο πιο νέος νοιώθω! Όσο γελάω αναζωογονούμαι! όσο πονάω επαναπροσδιορίζωμαι! και αλλάζω! όσο με προσέχω και βλέπω νέες μου πτυχές αυτές μεγαλώνουν απο το σημείο μηδέν άρα? είναι ακόμη ανήλικες !
Δεν νοιώθω όσο είμαι σίγουρα ! δεν είμαι όσο νοιώθω επίσης! πόσο είμαι τελικά?
αν έπρεπε να δώσω μια απάντηση σε αυτό , η απάντηση θα ήταν αυτή!

Είμαι τα άθροισμα των ωραίων και χαρούμενων στιγμών μου μείων αυτό των άσχημων ! γιατί?

Γιατί η χαρά με κάνει να την θυμάμαι απλά ! ενω ο πόνος τουλάχιστον μέχρι στιγμής με επαναπροσδιορίζει με γυρνάει πίσω ...

* Αρκετά βέβαια με τον πόνο , τον βιώνω έντονα και με αλλάζει πολύ, οπότε θέλω να μεγαλώσω τώρα! Δώστε χαρές παιδιά θέλω να μεγαλώσω...

Ταρατατζούμ ταρατατζούμ! Μιλάει ο τρελλός του χωριού!

Αν και ένα απο τα moto που χρησιμοποιώ τον τελευταίο καιρό με χαρακτηρίζει, φαίνεται οτι δεν αφορά μόνο εμένα...
Τις τελευταίες μέρες παρακολουθώ δηλώσεις απο διαφόρους δεινοσαύρους της πολιτικής , άλλους με υποτιθέμενο θεσμικό ρόλο, άλλους χωρίς, να βγαίνουν και να λένε το μακρύ τους και το κοντό τους! ο μήτσος, ο τάκης ! ο μπαμπάς της Παπούλια !
ΔΕΝ τους μπορώ άλλο ! Ο ένας προσπάθει κολλήμενος στο παρελθόν να μας πείσει οτι δεν είναι ελέφαντας... και ότι πρόκειται για έντυμο και καθαρό πολιτικό! και ο άλλος... άστα έχει χάσει την μπάλα... σαν να είναι πρόεδρος κάποιου συλλόγου παλαιμάχων ευπατρίδων, μας λέει οτι δεν είναι σωστό οι τράπεζες και ο επειχηριματικός κόσμος να πατάνε στο κεφάλι τον λαουτζίκο... ρε μεγάλε! θεσμικό όργανο είσαι ! ή μήπως δεν είσαι?
Τι να πώ έτσι δείχνει η πολιτεία το κοινωνικό της πρόσωπο ? κάνοντας δηλώσεις ? Άλλος αντί άλλου? μιλόντας για το παρελθόν και όχι για το μέλλον? χώρις προτάσεις ? χωρίς πρωτοβουλίες?
Λύσεις θέλουμε ρέιιι!! και όχι ευχές και όνειρα! Αύτα τα ξέρουμε και εμείς ! Είμαστε και εμείς αρκετά τρελλοί ακόμη, και ονειρευόμαστε όμορφες μέρες...

Οι μάγοι με τα δώρα!

Θέλω να εκφράσω έστω και καθυστερημένα την έκπληξή μου, την ευγνωμοσύνη, και την αγάπη μου σε κάποιους ανθρώπους που αναπάντεχα, για το μέγεθος των κινήσεων τους προς εμένα, στάθηκαν δίπλα μου, πραγματικά και οχι δήθεν... το τελευταίο διάστημα. Δεν θα αναφέρω ονόματα, ούτε συγκεκριμένα γεγονότα, δεν υπάρχει λόγος! θα γράψω την αίσθηση μου...
Όλοι οι άνθρωποι περνάμε συναισθηματικά crashes shock, ήρθε και η δικιά μου ώρα λοιπόν... πρίν 2-3 για μενα φαίνονται 6! μήνες. Τότε λοιπόν μέσα σ όλο το χάλι που επικρατούσε μέσα μου τρία γεγονότα με βοήθησαν περισσότερο απ'όλα, τρία απλά παγματάκια... ενα τζάκι, ένα mail και ένα τηλεφώνημα. Το τζάκι το επισκεύτηκα τόσες φορές προσπαθόντας να καπνίσω και συζητόντας που το ένιωσα, χώρο μου! τα παιδιά που καθόντουσαν απέναντι κάναν τα πάντα, με βοήθησαν απίστευτα! Το mail απο ενα φίλο, μια ημέρα στο γραφείο, με έκανε να μείνω άλλαλος για να μην πω μ... δεν πιστευα οτι μπορούσε, και ο συγκεκριμένος, και γενικότερα οποιοσδήποτε, να είναι τόσο αλτρουιστής , και να υψωθεί τόσο πολύ, μεγάλο απόθεμα ψυχής, μακάρι να βρεί αυτό που του πρέπει, γιατί το αξίζει! Το τηλεφώνημα? αυτό το περίμενα... και μου άρεσε που επαναπροσδιόρισε ο συγκεκριμένος άνθρωπος την φάση μου, μπήκε στον κόπο, να σκεφτεί για μένα και να μου τα πει χύμα χωρίς περιστροφές, η αποψή του, όποτε εκφράζεται , είναι πολυ σημαντική για μένα ...

Οτι και να γράψω είναι λίγο, απλά σας λέω, συγκεκριμένα σε εσάς τους 4 ανθρώπους , που πήρα τα ΔΩΡΑ σας, τα ακουσα, τα άνοιξα, τα αισθάνθηκα, με βοήθησαν.
Σας ευχαριστώ, και δεν θα τα άλλαζα με τίποτα στο κόσμο...

Τι θα γίνει με τους γάμους?

Μπήκε το καλοκαίρι, και αρχίσαμε πάλι γάμος εδώ γάμος εκεί γάμος παραπέρα...

Να είναι κάλα τα παιδιά που παντεύτηκαν και αυτά που παντευτούν και ευτυχισμένα ...
Αλλά μου πέσαν μαζεμένοι ρε παιδι μου!
Βέβαιααυτό που με απασχολεί είναι μια στατιστική που έμαθα πρόσφατα για τα ποσοστά χωρισμών σε σχέση με τα νέα πανρεμένα ζευγάρια, απίστευτο πάνω απο το μισό πολύ πιο πάνω χωρίζουν...
Ρε παιδιά το σκεφτήκατε καλά πρίν ή απλα έτυχε? και αν έτυχε θα πετύχει τουλάχιστον?
Δεν μπορώ πραγματικά να βλέπω ζευγάρια που είναι μάζι και έχουν, βγάζουν μια μιζέρια προς τα έξω, άστα να πάνε!
Ανασφάλεια ? φόβος για το άγνωστο? (μιλάω πάντα για τις παραπάνω περιπτώσεις και μόνο)
Μην φοβάστε φτ-ερωτευθείτε, αφήστε λίγο χαλαρό τον εαυτό σας απο τα πρέπει και τα μη... Και τι έγινα αν πονέσετε και τι έγινε αν συνεχίσετε να πονάτε, se la vie!
Νοιώστε έρωτα , αγάπη πόνο! αλλά Νοιώστε! Κα μην αγχώνεστε... όλα θα τα βρείτε μπροστά σας, ασε που και να μην τα βρείτε σημαίνει οτι κάποιο λάθος κάνατε στο ψάξιμο! Νέοι είμαστε όμως , υπάρχει ζωή ...

Χρόνια Καλά σε όσους παντεύτηκαν, σε όσους θα παντρευτούν, και σε όσους το σκέφτονται...

Είμαι Μέλος Πολύτεκνης Οικογένειας...

Καλημέρα σας!

Το τελευταίο διάστημα αποφασίσαμε με το τύπο που κυκλοφορεί μέσα μου, να αλλάξουμε...
αλλάξαμε σε αρκετά τα οποία μας ενοχλούσαν, άλλα προς το καλύτερο κάποια άλλα προς το χειρότερο, μπορεί έτσι να πρέπει με βάση το μέτρο μας...

Αλλαγές, αλλαγές, αλλαγές... και στον κοινωνικό κύκλο... στους "φίλους" !
Εκεί προβληματίζομαι πολύ, στενοχωριέμαι και χαίρομαι αντίστοιχα ανάλογα, τα vibes που λαμβάνω. Τα περισσότερα αρνητικά , αλλά αυτά που έχουν θετική ενέργεια τα υπερκελίζουν... για πλάκα.

Αλήθεια, τι είναι η φιλία ? Μια συνήθεια σε πρόσωπα που έρχονται απο τα παλιά? Νέες γνωριμίες για να περνάμε καλά? ΑΝΘΡΩΠΟΙ που μιλάνε μέσα μας κατευθείαν, έστω κι αν τους βλέπουμε 1 στις τόσες? facebook friends ? Πρώην γκόμενες? Όλα μαζί?

Μάλλον τίποτα απ' όλα αυτά...
Πως νοιώθεις κάποιον κοντά σου, φίλο, όταν αυτός είναι αλλού για αλλού? εντελώς διαφορετικός απο εσένα? όταν δεν σε καταλαβένει?

Νομίζω πως, όπως για το καλο και το κακό, έτσι και η λέξη φιλία είναι κάτι πολύ σχετικό, πάρα πολύ!
Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο! είναι απλά κοινωνίκα ορισμένο...
Υπάρχουν σε ένα ευρύτερο σύνολο τα άτομα με τα οποία συγχνοτιζόμαστε... Υπάρχουν τα άτομα τα οποία νοιαζόμαστε... Υπάρχουν τα άτομα τα οποία μισούμε έντονα... Τα άτομα τα οποιά βοηθάμε...

Όλοι οι υπόλοιποι είστε Αδέλφια μου όχι φίλοι μου...
Και ελπίζω η πολύτεκνη οικογένεια μου, να μεγαλώσει...