Μιά φορά και έναν καιρό σε ένα μικρό βασίλειο κάπου στην ευρώπη ήταν ένας βασιλιάς που είχε τρείς γιούς, ο βασιλιάς αυτός αν και πολύ καλόκαρδος προσπαθούσε να μην δείχνει προς τα έξω, στους υπηκόους του , τα συναισθήματα του , ούτε καν στην οικογενειά του! είχε βλέπετε πολλές σκοτούρες στο κεφάλι του... Βέβαια όλοι ζούσαν ευτυχισμένοι , το βασίλειο του ήταν εύπορο , και τους παρείχε μια αρκετά άνετη ζωή... Βαριόντουσαν όμως λίγο, στα άλλα βασίλεια οι υπήκοοι, τους φαινόταν οτι περνούσαν καλύτερα...
Περνούσαν τα χρόνια, μεγάλωσε σε ηλικία ο καλός βασιλιάς, και αποφάσισε να δώσει τα σκύπτρα του, στους τρείς γίους του, να συν-βασιλεύσουν.
Οι πρίγκηπες, ήταν πολύ αγαπημένοι μεταξύ τους, αρκετά μετριοπαθείς, και καλλιεργημένοι χαρακτήρες, είχαν ιδέες μπόλικες και ήθελαν πολύ να δώσουν και αυτοί με την σειρά τους το κάτι παραπάνω στους υπηκόους τους... έτσι λοίπόν έκατσαν και σκέφτηκαν ... ώσπου καταλήξαν... θα έκαναν ψηφοφορία θα ζητούσαν απο το λαό να τους πεί τι τους λείπει, και εκείνοι θα έκριναν και θα αποφάσιζαν...
Έτσι ένα ηλιόλουστο πρωινό Παρασκευής, μαζέψαν όλους τους υπηκόους μικρούς μεγάλους , άνδρες γυναίκες και τους ζήτησαν να γράψουν στο επίσημο βιβλίο του βασιλείου τι θα ήθελαν , τι τους λείπει... όπως και έγινε...
Διαβάζαν σαράντα ημέρες τις απαντήσεις και κάπου εκεί αποφάσισαν να τα πούν για να αποφασίσουν τι θα έκαναν, άρχισαν λοιπόν να ονομάζουν τι διάβασαν: O λαός ήθελε Αγάπη, χαρά, ευτυχία, χρήματα, λιγότερη δουλειά, να μην νοιώθει πόνο, γλέντια, οι άνδρες ζητούσαν να νομιμοποιηθεί το να μπορούν να έχουν περισσότερες απο μία γυναίκες , οι γυναίκες να μπορούν να είναι λιγότερο κααπιεσμένες απο τους άνδρες τους, τα παιδιά παιχνίδια, τέτοια...
Πως θα τα ικανοποιούσαν όλα αυτά , ήταν στο χέρι τους σκέφτηκαν? και αν τους τα έδιναν όλα μετά τι θα ζητούσαν, άλλα? Μήπως γινόντουσαν άπλιστοι? Εκεί που σκεφτόντουσαν έρχεται ένα γράμμα απο ένα υπήκοο που έγραφε , είμαι μουγκός δυστηχώς το μόνο που κάνω όλα αυτά τα χρόνια είναι να ακούω τους άλλους να λένε τα προβλήματα και τα κατορθώματα τους, χωρίς να μπορώ να αρθρώσω λέξη... θέλω να σας βοηθήσω, αν μπορώ! Σας ζητάω λοιπόν ... να μην κάνετε κάτι άλλο παρά μόνο αυτό... Όλοι ζητάνε και περιμένουν κάτι ... μην τους δώσετε τίποτα , καλέστε τους πάλι και ζήτηστε τους να σας γράψουν το πιό μισητό τους πρόσωπο σε ένα βιβλίο και μετά υποχρεώστε τους, μια φορά την εβδομάδα να δίνουν ότι σας έχουν ζητήσει, σε αυτό το πρόσωπο! Όποιος παραβαίνει τους κανόνες θα εξοστρακίζεται απο το βασίλειο.
Έτσι και έγινε οι τρείς πρίγκηπες "ακούσαν" τον μουγκό, και έκαναν ότι τους ζήτησε , το αποτέλεσμα ? Εμένα όπως το σκέφτομαι μου αρεσεί πολύ ...
Περιμένω όμως και την δική σας εκδοχή , για το αν ζήσαν όλοι καλά και εμείς καλύτερα...
Τρίτη 20 Μαΐου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Πολύ ωραίο άρθρο... Δεν ξέρω αν το αποτέλεσμα θα ήταν καλό... Πιστεύω πως πάντα πρέπει και να ακούμε και να ικανοποιούμε κάποια αιτήματα... Καλό να είσαι βασιλιάς... Αλλά δύσκολο να είσαι λαός!!!
εμένα το αποτέλεσμα μου ακούγεται... προμήνυμα εξέγερσης :)
Δημοσίευση σχολίου