Εξίσωση χαράς!

Νοιώθουμε όσο χρονών είμαστε? ή είμαστε όσο νοιώθουμε? Ισχύει κάτι τέτοιο?
Δεν ξέρω πραγματικά! Αλλά μπορώ να πω μερικές σκέψεις μου επι αυτού...
'Οσο πιο έντονα βιώνω το χρόνο, τόσο πιο νέος νοιώθω! Όσο γελάω αναζωογονούμαι! όσο πονάω επαναπροσδιορίζωμαι! και αλλάζω! όσο με προσέχω και βλέπω νέες μου πτυχές αυτές μεγαλώνουν απο το σημείο μηδέν άρα? είναι ακόμη ανήλικες !
Δεν νοιώθω όσο είμαι σίγουρα ! δεν είμαι όσο νοιώθω επίσης! πόσο είμαι τελικά?
αν έπρεπε να δώσω μια απάντηση σε αυτό , η απάντηση θα ήταν αυτή!

Είμαι τα άθροισμα των ωραίων και χαρούμενων στιγμών μου μείων αυτό των άσχημων ! γιατί?

Γιατί η χαρά με κάνει να την θυμάμαι απλά ! ενω ο πόνος τουλάχιστον μέχρι στιγμής με επαναπροσδιορίζει με γυρνάει πίσω ...

* Αρκετά βέβαια με τον πόνο , τον βιώνω έντονα και με αλλάζει πολύ, οπότε θέλω να μεγαλώσω τώρα! Δώστε χαρές παιδιά θέλω να μεγαλώσω...