ΠΩΣ ΤΗΝ ΛΕΝΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΕΞΗ?

Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε ?
Ψάχνω να βρώ μια λέξη , μου κόλλησε το μυαλό πάλι , και δεν μου 'ρχετε με τίποτα στο νου !

Για να σας βοηθήσω και να βοηθήσω και εμένα να ξεκολλήσω θα σας γράψω κάποιες αράδες , μήπως και το βρούμε μάζι...
Συχνά οι φίλοι μου με κατηγορούν γ΄αυτό , γιατί ενώ δεν θα έπρεπε να το χω λόγω προφίλ ,ή status , το βγάζω !
Μόλις μου 'ρθε η συγκεκριμένη λέξη , αλλά προτείνω να συνεχίσουμε το παιχνιδάκι , αν παλι δεν θέλετε πάτε κατ΄ευθείαν στο τέλος του άρθρου! οκ? πάμε...

Όταν είμασταν παιδιά , με ερωτήσεις , ή όχι , ζητούσαμε πολλές φορές απο τους γονείς μας να πάρουν την απόφαση για μας ...... μπαμπά φοβάμαι λες να πέσω ? θα με κρατάς ? μην φύγεις!... μπορώ να πάω εκεί ? ...Δεν θα αργήσω!... θα είσαι απο κάτω να με βλέπεις ?... φοβάμαι να πάω, δεν θέλω...και πολλά άλλα τέτοια...

Όταν μπήκαμε στην εφηβεία , απλά θέλαμε να νοιώσουμε να ζήσουμε... να πάμε πιο κει... να δούμε πράγματα καινούργια ... Την συγκεκριμένη λέξη την νοιώθαμε έντονα με τα πρώτα ραντεβού ,τις κοπέλες που μας άρεσαν, την πρώτη φορά ... τις αλλάγες στο σώμα μας και άλλα πολλά... ωραία! ... νέα και προτόγνωρα για μας , υπήρχε σαν συναίσθημα αλλά η ένταση της νεοτητάς μας ήταν , είναι? τέτοια , που λίγο της δίναμε σημασία ...

Στο πανεπιστήμιο, την νιώθαμε λίγο πρίν μπούμε μέσα στην αίθουσα για να γράψουμε , λίγο πριν βρεθούμε face to face με τον καθηγητή για να δώσουμε προφορικά ...Λίγο πρίν βγούν οι βαθμοί μας στους πίνακες , στο ισόγειο της νομικής , ή αλλού...

Στις πρώτες επαγγελματικές αναζητήσεις του καθενός μας , άλλο α... και α... , (πήγα να το πω!) θα με πάρουν ή όχι ? την θέλω αυτη την δουλειά ! μήπως δεν έχει αντίκρυσμα αυτό που σπούδασα ? Μήπως δεν είμαι καλός ?

Μεγαλώσαμε πλέον ... αυτή η λέξη, οι λέξεις, εξακολουθούν και μας ακολουθούν σε κάθε σημαντικό σταυροδρόμι της ζωής μας , είναι τόσο μέσα μας που ... βγαίνουν πρώτες απο όλα τα συναισθήματα ... Ώρες ώρες νομίζω , οτι αν δεν υπήρχαν αυτά δεν θα 'χε νόημα κανένα άλλο. Ότι βιώναμε θα ήταν light... !

Όσο γερνάμε θα γίνονται πιο έντονα , φαντάζομαι! θα ΄χει να αντιμετωπίσει ο καθένας μας τους βασικούς του φόβους , λογικό μου φένεται...

Υπάρχει κάτι όμως που δεν μου φένεται καθόλου λογικό ...
Ποιό είναι αυτό ?
Δεν είναι άσχημα συναισθήματα κανένα απο τα δύο , είναι super , ναι μιλάω για την ανασφάλεια και το άγχος, και ότι άλλο έρχεται μαζί τους ... μας μεγαλώνουν ... μεγαλώνουν μαζί μας ... αλλάζουν και αυτά απο εμάς , με εμάς .

Δεω θέλω απλά να μεγαλώσω και να αλλάξω γιατί το κάνουν όλοι οι άλλοι !
Θέλω και το κάνω... να κρατήσω κάτι όσα μπόρω απο κάθε εποχή μου ... να τα εξελίξω ή να τα κρατήσω έτσι ανέπαφα , γιατί έτσι θα πρέπει ...

Την στοργή και την αγάπη της οικογένειας
Την ένταση της νιότης ,
Τον Έρωτα
Την ανάγκη για εξερεύνηση ,
Τον καθημερινό επάναπροσδιορισμό του είναι μου,
Την δύναμη των συναισθηματων ,
Το... "Δεν υπάρχουν όρια" της νιότης

Σε όλα αυτά υπάρχει άγχος και ανασφάλεια , αυτά μας έδωσαν δύναμη , μας φέραν ώς εδώ και αυτά θα νιώθουμε στα καινούργια που έρχονται , οπότε τα δέχομαι , και όταν τα νιώθω μπορεί και να σας φαίνονται ... δεν με πειράζει ...